CHP içinde taraflar arasındaki gerilim giderek artıyor. Uzlaşma ve yeniden birleşme ihtimali ise her geçen gün daha zor ve daha sorunlu bir hale geliyor.

Bir tarafta, parti içi seçimleri kazanarak elde ettikleri yönetim yetkisinin "mutlak butlan" kararıyla ellerinden alındığını savunan Ekrem İmamoğlu ve Özgür Özel çizgisi bulunuyor. Diğer tarafta ise Kemal Kılıçdaroğlu'na yakın isimler yer alıyor. Bu kesim, ötekilerin mutlak butlan sürecine kadar elde ettiği parti içi iktidarın kirli ilişkiler, yozlaşma ve yolsuzluk iddialarıyla anılan bir ekosistemin ürünü olduğunu öne sürüyor; CHP'nin yüz yıllık geçmişine zarar verdiğini düşündükleri bu anlayıştan arınması gerektiğini savunuyor.

Tarafların birbirlerine yönelik suçlamalarının sertleşmesi, parti içinde ortak bir zeminde buluşma ihtimalini her geçen gün daha da zayıflatıyor.

Peki bu kirlenme yeni, ani ortaya çıkmış bir durum mudur? Arınma da bu kişilerin parti ile ilişkilerinin kesilmesi, yollarının ayrılması ile temin edilecek kadar kolay mıdır? Özellikle “kirlendik arınmamız gerekiyor” diyen Kılıçdaroğlu’na karşı kendilerine sivil toplum temsilcisi, CHP’nin geçmişinin sahibi eski yeni milletvekili, il-ilçe başkanı, kanaat önderi vb. sıfatlarla yolsuzluk ve yozlaşma iddialarının üzerinin örtülmesi çağrıları yapanlar varken gerçekten arınma gerçekleştirilebilir mi?

Oysaki arınma ve kirlenme kavramları, parti içi iktidar mücadelesinin ötesinde, örgütsel dönüşüm, kurumsal meşruiyet ve siyasal temsil eksenlerinde değerlendirilmesi gereken karmaşık bir olguyu ifade etmekte ve bu çerçevede ele alınmadığında netice vermeyecek olduğu bilinmesi gereken kavramlardır…

Bu tartışmaların merkezinde belirli kişilerin davranışlarından ziyade CHP’nin zaman içerisinde ürettiği yapısal sorunların bulunduğu göz ardı edilmektedir. 

Siyaset bilimi literatürü, kitlesel partilerin büyüme süreçlerinde ideolojik tutarlılık, seçmen genişlemesi, iktidar hedefi ve örgütsel etkinlik arasında sürekli bir gerilim yaşadığını göstermektedir. CHP’de ortaya çıkan arınma söylemleri de bu tarihsel ve kurumsal gerilimin güncel bir yansıması olarak okunmalıdır.

Siyasal partiler demokratik sistemlerin temel aracılık kurumlarıdır. Toplumsal talepleri siyasal karar alma mekanizmalarına taşırlar, siyasal elitleri üretirler, kamu politikalarının oluşumuna katkı sunarlar ve seçmen tercihlerini örgütlü siyasal rekabet içerisinde temsil ederler. Bu işlevler, partilerin belirli........

© Haber7