Toplumsal ilişkilerin inceldiği, sabrın her gün defalarca sınandığı bir dönemden geçiyoruz. Hızlanan gündelik yaşam ve derinleşen sosyal stres, basit karşılaşmaları bile gerilim tuzağına çekmeye başladı. Ölüm araçlarına kolay erişilebilirlik, sıradan anların içine sızan bu gerilimi büyük yangınlara dönüştürüyor.

Silah, bıçak, kesici alet... Ne varsa hayatın kenarında değil, tam ortasında duruyor. Evde, arabada, işyerinde, sokakta, okulda, apartman önünde, ayrılık anında, kıskançlıkta, öfke patlamasında, trafikte, aile içinde… Küçük bir söz dalaşı, bir anda hayatın son perdesi oluyor.

Sonu toprağa uzanan basit tartışmaların gittikçe yaygınlaşması sadece fiziksel bir tehlike değil. Zihinsel bir alışma hâline yol açıyor. İnsanlar, şiddetin varlığını sorgulamayı bıraktı. Artık kimse ‘neden var?’ diye sormuyor, ‘ne zaman başıma gelecek?’ diye soruyor.

Gerçek yaşamda şiddet kurbanlarının yanı sıra, ekran başındaki izleyici de bu travmanın parçası hâline geliyor. Toplumun önemli bir kesimi her gün haberler altında bu korkunç tabloya maruz kalıyor. RTÜK şiddeti tartıştıkça, ekranlar onu çoğaltıyor, yetmedi hikâyeye dönüştürüyor. Haber........

© Haber7