Sivil toplum kuruluşlarının (STK)’ları faaliyet alanında, edebiyat, fonlama bulma zorluğu ve ölçülebilir sosyal etki sunamaması nedeniyle geri planda kalmaktadır; bu durum sanat ve kültür dünyasını zayıflatmaktadır.  

STK’ların edebiyata ilgisinin yetersizliği dikkatimi çekmiştir hep.. STK yöneticileriyle de konuştum bu konuyu. Aldığım cevaplar üç alanda yoğunlaşıyor: a)Kaynak yetersizliği; b)Hak temelli acil krizlerin önceliklendirilmesi ve c)Bürokratik engellerden kaynaklanmaktadır. 

STK’LARIN EDEBİYATA MESAFELİ DURUŞUNUN NEDENLERİ

Yapılan araştırmalarda dile getirilen STK'ların edebiyat alanına mesafeli yaklaşmasının ardındaki temel dinamikler şunlardır:

1.Öncelik sıralaması: Hak arama, yoksulluk, eğitim ve sağlık gibi hayati krizler, edebiyat gibi kültürel alanları lüks ve ikincil bir ihtiyaç olarak konumlandırır. 

2.Fon ve kaynak kısıtları: Uluslararası veya yerel hibeler çoğunlukla acil sosyal problemlerin çözümüne odaklanır. Edebiyat projeleri için sponsor veya fon bulmak oldukça zordur;

3.Fayda ve etki ölçümü: STK'lar yaptıkları işin toplumsal karşılığını (örneğin; okullaşan çocuk sayısı, kurtarılan can, sağlanan gıda) somut verilerle raporlamak zorundadır. Edebiyatın dönüştürücü gücünü bu şekilde sayısallaştırmak mümkün değildir.

4.Kurumsal misyon: Vakıf veya dernek tüzükleri........

© Haber7