Günümüzün er meydanı sosyal medya
Şanlıurfa’daki can sıkıcı ve üzerinde çokça düşünülmesi gereken okul baskını ve on altı kişinin yaralanması gerçekten can acıtıcı bir olay.
Olayın faili bir çocuk, olayın geçtiği yer bir okul… Ve hedefte olanlar yine çocuklar ne yazık ki.
Silah, bıçak, uyuşturucu ya da adı her neyse cana mal olan her ne varsa eline alan çocuklarımız mı yoksa o çocukların aileleri mi suçlu?
Olayın ya da yaşadığımız olayların başlangıcından sonuna kadar sorgulamamız gereken asıl durum şiddetin nereden başladığı olmalı.
Şiddet evde mi başlıyor, evin içerisinde çocuğun kendiyle ve telefonu ya da bilgisayar ekranı ile baş başa kaldığı çalışma odasında mı başlıyor?
Çok eskiden çocuklar yüzlerini duvara ya da ağaca yasladıkları kollarına dayar, gözlerini kapar önüm, arkam, sağım, solum ebe sobe! der ve arkamızı dönerdik.
Sonra arkadaşlarımızı heyecanla arar, bulduğumuz arkadaşlarımızı sobelerdik.
Günümüzde ise çocuklar gözlerini ekranlara dikip ne yazık ki maruz kaldıkları her bölümde onlarca insanın öldüğü dizilerden, bol kavgalı futbol maçlarından, yüzlerce insanı öldürüp, çaldıkları arabalarla kaçan dijital oyunlardan nefret dolu, kan dolu, intikam dolu binlerce içerikten beslenerek çıkıyorlar sokaklara, gidiyorlar avm’lere, okullara, parklara…
Günümüz çocukları arkadaşlarını saklambaçlarda heyecanla arayan, birlikte kol kola oynayan eskilerdeki çocuklara inat, arkadaşlarını birer birer dövüp, zorbalayıp ne yazık ki silahla, bıçakla tehdit eden ve hatta onların ölümlerine sebebiyet veren çocuklara dönüştü.
ŞİDDETİN ASIL FAİLİ EKRANLAR
Telefon, tablet, laptop, tv hiç fark etmeksizin tüm bu ekranların içerisindeki sınırsız şiddet ne yazık ki o ekranlar içerisinden çıkıp çocuklarımızın zihinlerine, oradan da ne yazık ki gerçek hayatın her mecrasına inanılmaz bir hızla karışıp gitmekte.
O nedenle sosyal medya yasasının çıkıyor olmasıyla birlikte çocuklarımızın ekranlar........
