Geçen hafta çok önemli bir insanı kaybettik. Hüsrev Hatemi, bu dünya hayatına gözlerini yumdu. Hüsrev Bey, az bulunan türde çok yönlü bir aydındı. Esasen tıp profesörü idi. Eleştirileri, denemeleri, tarih ve felsefe üzerine tadına doyulmaz sohbetleri ile bilinirdi.

Bendeki etkisi ve hatırası ise şairliği ile ilgilidir. Çok şiir yazmamış olsa da zannımca kendisi modern Türk şiirinin en önemli isimlerinden biridir.

Vefat haberi gelince, kitaplığımdaki şiir kitabını aradım. Dergah’ın o zarif işlerinden biri, ne kadar sade, ne kadar çekici….

İlk sayfaya düştüğüm tarihe bakılırsa üniversite birinci sınıfta iken almışım. Bir çırpıda okuduğumu, aylarca elimden düşürmediğimi hatırlıyorum.

Bir akşam üstü eski Galata Köprüsünün altında beş altı arkadaş oturmuş şiirler okuyoruz. Sıra bana geldiğinde bu kitaptan Mondros Şarkısı’nı okumuştum ve bir anda şiiri unutup politik bir tartışmaya dalmıştık. Mondros, Osmanlı, İttihat Terakki, Kurtuluş Savaşı, Mudanya… Sertleşmeyen tartışmayı tartışmadan saymazdık. Zaten sertleşmek, keskinleşmek için de bahaneye bakardık.

Resmi tavırlı........

© Haber7