Artık hiç kimse Itamar Ben-Gvir’i “sert sağcı”, “provokatif siyasetçi” ya da “aşırı milliyetçi figür” gibi steril tanımlarla anlatmasın. Bu ifadeler gerçeği gizliyor. Çünkü Sumud Filosu’na yapılan saldırının ardından ortaya çıkan görüntüler, karşımızda yalnızca radikal bir politikacı olmadığını gösterdi. Karşımızda, insan aşağılamayı devlet gösterisine dönüştüren bir zihniyet var.

Gazze’ye yardım götürmeye çalışan siviller uluslararası sularda durduruldu. Aktivistler gözaltına alındı. Elleri bağlandı. Diz çöktürüldüler. Ve ardından Ben-Gvir çıkıp bu insanların görüntülerini sosyal medyada yayınladı. Sırıtıyordu. Kameraya oynuyordu. İnsanlık dışı muamele uyguladığı insanları bir propaganda dekoruna çevirmişti. Bu görüntüler herhangi bir hukuk devletinde siyasi kariyer bitirir. Ama İsrail’de alkışlayan bir kitle bulabiliyor olması, meselenin yalnızca Ben-Gvir olmadığını gösteriyor. Sorun artık bireysel değil; sistematik bir çürümedir.

Ben-Gvir’in yaptığı şey düpedüz siyasal sadizmdi. Çünkü ortada silahlı bir tehdit yoktu. Bu insanlar savaşçı değildi. Gazze’ye bomba değil, insani yardım götürüyorlardı. Fakat Ben-Gvir için mesele güvenlik değil. Onun temsil ettiği siyaset, insanı aşağılayarak güç gösterisi yapıyor. İnsan onurunu ezmeyi siyasi performans sanıyor. Ve bunu artık saklama ihtiyacı bile hissetmiyor.

Daha korkutucu olan şey İsrail siyasetinin önemli bir kısmı artık bu dili normalleştirmiş durumda. Gazze’de aç bırakılan çocuklardan söz edildiğinde yüzleri kızarmıyor. Bombalanan hastaneler karşısında vicdan göstermiyorlar. Ama yardım götüren aktivistleri diz çöktürüp görüntü paylaşırken olağanüstü bir özgüven sergiliyorlar. Çünkü yıllardır hiçbir bedel ödemediler.........

© Haber7