Geçtiğimiz gün Avrupa Parlamentosu'nda yapılan bir konuşma Brüksel'de uzun yıllardır yüksek sesle sorulmayan bir soruyu yeniden gündeme taşıdı. Alman milletvekili Tomasz Froelich, Türkiye'nin artık Avrupa Birliği'ne ihtiyaç duymadığını söyledi. Daha da dikkat çekici olanı, bunun sorumlusu olarak Ankara'yı değil Brüksel'i göstermesiydi. Bu sözler ilk bakışta Almanya'daki aşırı sağın Türkiye'ye yönelik alışılmadık bir çıkışı gibi görülebilir. Ancak tartışmanın merkezinde çok daha büyük bir gerçek bulunuyor.

Türkiye ile Avrupa Birliği arasındaki ilişki son yirmi yılda köklü biçimde değişti.  2000'li yılların başında Avrupa Birliği üyeliği Türkiye'nin en önemli dış politika hedefiydi. Ekonomik reformlar yapıldı, demokratikleşme paketleri hazırlandı. Müzakere başlıkları açıldı...

Ankara, Avrupa standartlarına uyum sağlamak için büyük bir siyasi enerji harcadı. O dönemde denklem basitti, Türkiye Avrupa'ya yaklaşmaya çalışıyordu. Brüksel ise kapıyı aralık tutuyordu. Aradan geçen yıllar bu tabloyu değiştirdi. Müzakereler durdu, yeni başlıklar açılmadı, vize serbestisi gerçekleşmedi. Tam üyelik perspektifi giderek belirsiz hale geldi, bu süreçte değişen yalnızca Avrupa'nın tavrı olmadı. Türkiye de değişti...

GÜÇ DENGESİ FARKLI BİR NOKTAYA........

© Haber7