İnsanlar birlikte ve toplu olarak yaşayacak karakterde yaratılmışlardır. Birbirlerine aynı zamanda ihtiyaçları var. Bireysel olarak yapmaları mümkün olmayan bazı işleri birlikte ve dayanışma yoluyla yapmaları mümkündür.

Bu dayanışma sadece aynı dönemde birlikte yaşayan insanlar arasında gerçekleştirilen değil nesilden nesile aktarılabilen bir dayanışma tarzıdır. Önceki nesillerin bilimsel keşifleri, kültürel ve ekonomik birikimleri, kalıcı nitelikteki ürünleri bir nesilden sonrakine aktarılır.

Bundan dolayı bir insanın mensubu olduğu topluluğa sevgi duyması, onun haklarını savunması, ona yapılan haksızlıklara karşı tavır alması tabii ve fıtratı gereğidir.

Bu toplumsal yapıların en küçük ve çekirdek modeli ailedir ki söz konusu dayanışma ve sevgi bağının ailede başlaması gerekir. Sonra en dar halkadan en geniş halkaya doğru kademe kademe ilerleyerek bütün insanlığı kaplar.

Bu itibarla en geniş çerçevede tüm insanlığı ilgi alanımıza dahil eder ve sahipleniriz. İnsanlığın herhangi bir kesimine yapılan haksızlığın ve zulmün en geniş çerçevede kendisinin insan olduğunu söyleyen herkesi rahatsız etmesi gerekir.

Ama bu sahiplenme, ilgi ve desteğin sınırlarının ahlâk ve hukuk kurallarıyla çizilmesi gerekir. Örneğin kendi ailemize yapılmasını istemediğimiz bir haksızlığın, mensubu olduğumuz aile tarafından........

© Haber7