Bir arkadaşımın ziyaretine gittim; lokanta, park, kafe falan değil, mobilya imalathanesi. Kendisi işini yaparken sohbet ediyoruz.

Bir ara frezeden dökülmüş ince talaştan iki avuç alıp plastik bir kap içine koydu. Biraz Formika tutkalı ve vernik ekledi. Hepsini hep birlikte karıştırıp hamur kıvamına getirdi.

Ne yapacağını merak ettiğim için dikkatle bakıyorum. Hemen yan tarafta kenarı, parmak büyüklüğünde boşluk kalacak şekilde kırılmış yemek masası vardı. O hamurdan ıskarpela ile bir tutam alıp, o boşluğa doldurdu. Az sonra boşluk kapanmıştı. Sprey boya ile kıvamı ahşap rengiyle eşitledi ve ben bu ustalık karşısında şaşırdım.

Frezenin altında ıskartaya ayrılıp, sobada yakılmaktan başka bir işe yaramayan odun talaşı, lüks bir masanın içinde kaybolmuştu. Arkadaşım, hayretimi fark edip:

“Bu çer çöp olmasaydı, dolgu malzemesi olmazdı. Bu artıklar başka bir işe yaramaz.

M.S 50. Yılında Roma İmparatoru Hadrianus, Roma’yı bir diktatör gibi yönetiyordu. Astık, kestiği kestik… Gerçekte bir senato vardı ama, Senato, imparatoru onaylamaktan başka işe yaramıyordu. O sırada akıldaneleri daha da ileri gidip İmparatora:

“Heşmetmeap, şu senato artık yük olmaya başladı. Zaten her kararınızı onaylamaktan başka işe yaramıyorlar. Senatoyu kapatalım, senatörlüğü tarihe gömelim. Hem karar sürecide........

© Haber Gündemim