8 Mart Dünya Kadınlar Günü, bir kutlama günü gibi görünür çoğu zaman. Oysa daha çok düşünme günüdür. Kadının hayatın içinde nerede durduğunu görmek için bir fırsattır. Söylenenlerle yaşananlar arasındaki farkı hatırlatır.

Kadın hayatın yükünü erken taşır. Küçük yaşta sorumluluk öğrenir. Evde, sokakta, işte güçlü olması beklenir. Yorulsa bile belli etmemesi istenir. Çünkü kadın dayanıklıdır denir. Ama kimse dayanıklılığın da bir sınırı olduğunu sormaz.

Kadın emeği çoğu zaman görünmezdir. Evde yapılan işler iş sayılmaz. Bakılan çocuklar, yaşlılar görev kabul edilir. Üstelik sevgiyle yapılması beklenir. Karşılığı sorulmaz. Alışılmıştır buna.

Çalışan kadın için de tablo çok değişmez. Aynı işi yapar, daha fazla çabalar. Kendini kanıtlamak zorunda hisseder. Başarılı olursa şanslı denir. Hata yaparsa kadın olduğu hatırlatılır. Bu dengeyi taşımak kolay değildir.

8 Mart, eşitliği hatırlatır. Adaleti hatırlatır. Şiddeti, ayrımcılığı, yarım kalan hayatları düşündürür. Bir günde düzelmez bunlar. Ama görmezden gelinmemesi gerekir. Sessizlik, en ağır yüktür bazen.

Kadın güçlüdür, evet. Ama sadece güçlü olmak istemez. Anlaşılmak ister. Değer görmek ister. Yanında durulmasını ister. Hak ettiği yerde, hak ettiği gibi yaşamak ister.

8 Mart, sadece bugüne ait olmamalıdır. Bir takvim yaprağında kalmamalıdır. Kadına saygı, eşitlik ve adalet her gün konuşulmalıdır. Çünkü kadın, hayatın yarısı değil. Hayatın kendisidir.

© Haber Expres Gazetesi