İnsan İnsana Yurttur Aslında
Bazı günler vardır… Bir histir, bir kucaklaşmadır aslında. 10 Nisan da öyle işte; her yanımızı sarmış o kadim duygunun, kardeşliğin günü.
Hırsların, kavgaların ve o bitmek bilmeyen koşuşturmanın ortasında ne çok unutuyoruz birbirimizi. Oysa aynı toprağın çocuklarıyız hepimiz. Bir ağacın farklı dalları gibi, rüzgarda ayrı ayrı sallansak da kökümüz bir, suyumuz bir.
Paylaşınca çoğalan tek şeydir sevgi. Bir lokma ekmeği bölüşmekte saklıdır o büyük sır. Sadece kan bağıyla da olmaz üstelik kardeşlik. Kederde omuz omuza durabilmektir asıl mesele. Gözyaşını silen o el, en yakın akrabadan daha yakındır bazen insana.
Kırmayalım birbirimizi, dünya zaten yüküyle yoruyor hepimizi. Bir tatlı söz, bir içten gülümseme yetiyor bazen buzları eritmeye. Uzat elini, tut bir kardeşinin elinden. Farklılıklarımız değil, bizi biz yapan o görünmez bağlardır kıymetli olan.
Daha güzel, daha güneşli yarınlara ancak el ele yürüyebiliriz. Nefreti........
