Harpte yaralanarak hastaneye yatan veya hasta olduğu için hastaneye yatırılan askerlerin; iyileşmeleri ve şifa bulmalarından sonra bağlı bulundukları askeri birliklerine “Taburlarına geri dönmelerine ve gönderilmelerine” “Taburcu olmak” denir. Bu tanım, halkımızca şifa bulan askerler ile hastanede iyileşen tüm vatandaşlarımız için kullanılan “tarihi” bir terimdir. Günümüzde sivil sağlık hizmetlerinde de aynen kullanılmaktadır.

Hekimler subay olduğu için eski dönemlerde iyileşen ve hastanedeki tedavi süresini tamamlayan askerleri evlerine değil, doğrudan birliklerine “taburlarına” gönderirlerdi. Taburcu olmak ve Taburcu etmek terimi dünyada “Sadece Türk Milleti’ne Özgüdür.” Bu tabir Türk askeri geleneğinden gelir.

Taburcu olmak deyim ve tabirinin kullanılması, Osmanlı İmparatorluğu döneminden itibaren her konuda  öncülük yapan askerlere ve askeri sağlık sistemine dayanır. Taburcu  kelimesi kök olarak taburuna yollamaktan gelir. 1827’de ilk ve modern Tıbbiye (Mekteb-i Tıbbıye-i Adliye-i Şahane) açılmıştır. İki ayrı bölümü içinde barındıran “Tıbhane-i Amire ve Cerrahhane-i Amire” kurulmuştur.  Tıbbiyenin açılması ile Birinci Dünya savaşı, Çanakkale Savaşı ve Kurtuluş savaşımızda tıbbiyenin doktorları cephe gerisindeki çadırlarda hizmet vermeye devam etmişlerdir. 

Tabur kelimesi, Tabur seviyesinde bir askeri birliği........

© Haber Ege