Zihin kontrol etmek ister. Plan yapmak ister. Garanti ister. Risk hesaplar, ihtimalleri tartar, en kötü senaryoyu bile önceden yazmaya çalışır.

Kalp ise akışa inanır. Hissettiğini bilir. Bazen mantığa sığmaz ama iç huzuruna güvenir.

Ve hayat, çoğu zaman bu ikisinin arasında geçer.

Bir taraf “Ya olmazsa?” der. Diğer taraf “Ya olursa?” diye fısıldar.

Bir taraf güvenli alan çizer. Diğer taraf cesaret ister.

Sen direksiyonu kime veriyorsun?

Çünkü kime kulak verdiğin, nasıl bir hayat yaşayacağını belirler.

Zihin kötü değildir. Seni korumak ister. Geçmişte yaşadıklarını referans alır. “Bir daha üzülme” diye tedbir üretir.

Ama bazen zihin, geçmiş acıları bugünün gerçeği zanneder.

Bir kere hayal kırıklığı yaşadıysan, “Bak gördün mü?” der.

Bir kere hata yaptıysan, “Sen zaten böylesin” der. Zihin kontrolü sever çünkü belirsizlikten korkar.

Kalp ise başka bir yerden konuşur.

Kalp bazen mantıksız görünen bir yola güven der. Bazen herkes “olmaz” derken, “denemelisin” diye dürter. Bazen hesap yapmaz, his yapar.

Ama burada ince bir çizgi var.

Kalp akışa inanır diye, sorumluluğu bırakmak değildir mesele.

Zihin kontrol etmek ister diye, hayatı tamamen korkuyla yaşamak da değildir.

Hayat, zihinle kalbin kavgası değil; ortaklığıdır aslında.

Zihin yön haritasıdır. Kalp pusuladır.

Harita olmadan kaybolursun. Pusula olmadan yanlış yere varırsın.

Bazen zihnin sesi çok yüksektir.

“Ya rezil olursan?” “Ya kaybedersen?” “Ya yalnız kalırsan?” “Ya başaramazsan?”

Bu cümleler seni durdurur.

Kalbin sesi daha sakindir.

“Denemeden bilemezsin.” “Bu sana iyi geliyor.” “İçin huzurlu.” “Bu yolda büyüyeceksin.”

Ama kalbin sesini duyabilmek için gürültüyü kısmak gerekir.

Sosyal medya, çevre, geçmiş travmalar, başkalarının fikirleri…

Hepsi zihnin tarafını güçlendirir.

O yüzden bazen durup şunu sormak gerekir:

Bu karar korkudan mı geliyor, huzurdan mı?

Korku seni küçültür. Huzur seni genişletir.

Şimdi sana güçlü bir egzersiz bırakıyorum.

  Egzersiz: Zihin mi Konuşuyor, Kalp mi?

Bir karar aşamasındaysan bir kağıt al.

Sol tarafa şunu yaz: “Zihnim Ne Diyor?” Sağ tarafa: “Kalbim Ne Diyor?”

Zihnin söylediği her şeyi filtresiz yaz. Tüm korkuları, tüm ihtimalleri, tüm senaryoları.

Sonra kalbin ne hissettiğini yaz. Tek cümle bile yeter. Bazen kalp çok konuşmaz ama nettir.

Zihnin söyledikleri seni koruyor mu, yoksa sınırlıyor mu? Kalbin söyledikleri seni büyütüyor mu, yoksa kaçırıyor mu?

Bir de şu soruyu ekle:

Bu kararı korkuyla verirsem 5 yıl sonra nasıl hissederim? Bu kararı huzurla verirsem 5 yıl sonra nasıl hissederim?

Cevap orada saklıdır.

Hayat tamamen kontrol edilebilir bir şey değil.

Ne kadar plan yaparsan yap, akış kendi yolunu bulur.

Ama tamamen akışa bırakıp sorumluluktan kaçmak da büyümek değildir.

Zihni dinlersin ama korkuya teslim olmazsın. Kalbi dinlersin ama sorumsuz davranmazsın.

Kime kulak verdiğin, nasıl bir hayat yaşayacağını belirler.

Sürekli korkuya kulak verirsen, küçük bir hayat yaşarsın. Sürekli dürtüye kulak verirsen, savrulan bir hayat yaşarsın. Ama bilinçli bir kalbe kulak verirsen, dengeli bir hayat yaşarsın.

Zihin kontrol etmek ister. Kalp akışa inanır. Sen ise seçim yaparsın.

Ve seçimlerin, kaderin yönünü belirler.

Direksiyon senin elinde.

Korkuyla değil, bilinçle. Panikle değil, huzurla. Kaçarak değil, büyüyerek seç.

Çünkü hangi sesi büyütürsen, hayatın o sese benzer.

© Haber Ege