Mobbing: Görünmeyen Zincirler, Duyulmayan Çığlıklar
Her sabah aynı kapıdan içeri giriyorsunuz. Aynı masaya oturuyor, aynı bilgisayarı açıyor, aynı işleri yapıyorsunuz. Dışarıdan bakan herkes için her şey yolunda görünüyor. Oysa kimsenin görmediği bir savaşın içindesiniz.
Çünkü bazı yaralar gözle görülmez.
İşte mobbing tam da böyle başlar.
Önce fikirleriniz görmezden gelinir. Sonra başarılarınız başkasının hanesine yazılır. Ardından en basit hatanız büyütülürken, emekleriniz sıradanlaştırılır. Gün gelir, kendinizi sorgulamaya başlarsınız. "Acaba gerçekten yetersiz miyim?" diye düşünürsünüz.
Oysa sorun çoğu zaman siz değilsiniz.
Sorun, insanı geliştirmek yerine tüketmeyi tercih eden anlayıştır.
Bir kurumun en büyük sermayesi binası değildir, bütçesi değildir, teknolojisi değildir. En büyük sermayesi insandır. İnsanını kaybeden bir kurum, aslında geleceğini de kaybetmeye........
