Bazı şehirler yalnızca taşlardan, sokaklardan, binalardan ibaret değildir. Bazı şehirler direnişin adıdır. Acının, sabrın ve insan onurunun sembolüdür.

Gazze bugün tam da böyledir.

Dünyanın gözleri önünde yıllardır kuşatma altında yaşayan bir halkın, yok edilmeye çalışılan bir hafızanın ve teslim alınmak istenen bir iradenin adıdır Gazze.

Ama Gazze’yi asıl ayakta tutan şey betonlar değil, “direniş” ruhudur.

Direnmek… Ayakta kalmak demektir. Yıkılsa da vazgeçmemek demektir. Korkuya rağmen yaşamaya devam etmek demektir.

Bir annenin enkaz başında evladını beklemesi… Bir çocuğun bombaların altında okula gitmeye çalışması… Elektriğin, suyun, ilacın olmadığı bir yerde insanların hâlâ birbirine ekmek bölmesi…

Gazze bugün sadece bombalarla değil, aynı zamanda unutturulmak istenerek yok edilmeye çalışılıyor.

Çünkü modern dünya artık yalnızca silahlarla savaşmıyor. Algıyla savaşıyor. Sessizlikle savaşıyor. İnsanların dikkatini dağıtarak savaşıyor.

Bir süre konuşuluyor Gazze… Sonra başka gündemler geliyor. Yeni krizler, yeni tartışmalar, yeni manşetler…

Ve dünya yavaş yavaş unutmaya başlıyor.

Oysa Gazze’de acı durmuyor.

Çocuklar hâlâ ölüyor. Aileler hâlâ enkaz altında kalıyor.........

© Günışığı Gazetesi