Konya Yüksek İslam Enstitüsü ve daha sonra Selçuk Üniversitesi İlahiyat Fakültesi’nde İslam Hukuku derslerimize giren kıymetli hocamız Prof. Dr. Orhan Çeker, Harput Klasik Fıkıh Meclisi programı vesilesiyle Elazığ’ı teşrif etmişlerdi.

Bu güzel vesileyle Konya Yüksek İslam Enstitüsü ve Selçuk Üniversitesi İlahiyat Fakültesi mezunu bir grup arkadaş olarak hocamızla bir araya geldik. Aradan uzun yıllar geçmiş olmasına rağmen öğrencilik günlerimizi, ders halkalarımızı, hocalarımızı ve unutamadığımız hatıraları yeniden yâd ettik. İnsan, yıllar sonra dostlarını ve hocalarını görünce zamanın sadece saçlara ak düşürdüğünü; samimiyet ve vefayı ise eskitemediğini daha iyi anlıyor.

Sohbet sırasında hocamızın dile getirdiği bir husus hepimizin dikkatini çekti. Prof. Dr. Orhan Çeker Hocamızın altıncı dedesi, 1800’lü yılların başında Palu’dan Ankara’nın Haymana ilçesine bağlı Yenice Köyü’ne göç ederek oraya yerleşmiş. Bu sebeple hocamız her fırsatta, “Ben aslında Paluluyum” demekten büyük mutluluk duyardı. İnşallah ileride Haymana Yenice Köyü’nde yaşayan Palulu hemşehrilerimizle yaptığımız görüşmeleri de ayrıca kaleme alacağım.

O gün sadece eski günleri konuşmadık. Ahirete irtihal eden hocalarımızı rahmetle andık, hayatta olanlara sağlık ve afiyet temennisinde bulunduk. Aynı okulda öğrenci olduğumuz ve daha sonra Elazığ İmam Hatip Lisesi’nde birlikte görev yaptığımız arkadaşlarımızla yıllar sonra yeniden aynı sohbet halkasında bulunmanın sevincini yaşadık.

Bu dost meclisinin en renkli simalarından biri de Muzaffer Turgut Hocamızdı. Güçlü hafızası, ezbere bildiği şiirleri, nükteli anlatımı ve ibretli hatıralarıyla bulunduğu her meclise ayrı bir güzellik katan Muzaffer Hocamızın o gün anlattığı kısa bir anekdot ise hepimizi derinden düşündürdü. Gerçekten bazen birkaç cümlelik bir hatıra, sayfalar dolusu nasihatten daha tesirli olabiliyor.

Muzaffer Hocamızın........

© Günışığı Gazetesi