Caddede, avemede, yolda, pazarda yani diyeceğim şu ki olur olmaz her yerde sizin müsaitliğinizin ve münasip görmenizin bir anlamı olmadan çekilen selfiler artık kabak tadı vermeye başladı. Komik de gelmiyor, ilginç de, dikkat çekici de…

Fenomen!.. Menemen gibi bir şey olsa gerek. Ne menem bir şeymiş? Memlekete kazancı ne? Vatandaşa getirisi? Dile, dine, bayrağa, davaya, ülküye, sanata ,fikre ve duyguya artısı ne? Lokantada çıkıyor karşına; trafikte, reelde, sanalda… İyi de kendi yemeğine beni niye cacık ediyorsun?

Sokak röportajı yapılır. Güncel bir olaya ya da soruna odaklanarak haber maksatlı mikrofon uzatılır, kameralar çevrilir. Buna bir şey demiyorum. İsteyen konuşur isteyen konuşmaz. Ama bu bahsettiğim ayrı bir cereyan. Bakıyorsun tanımadığın biri yanında yürüyor, canlı yayın yapıyor. Sen de onun salatasına malzeme oluyorsun. Kızsan bir türlü kızmasan bin… Caddenin ortasında pat diye oynamaya başlıyor. “Bismillah!” bile diyemiyorsun. Yanında taşıdığı hoparlör kolonuyla saçma sapan bir müziği dinletiyor otobüsün içindekilere. Müsaade yok, cevap yok, yorum yok.

Elinde cep telefonu, yetmemiş ki bir de uzatma aparatı… Sırf paylaşım yapayım diye şebeklik yapmanın, fenomenim diye her şeyi kendine hak görmenin de izahı yok! Bi’ dur hele! Anladık popülersin, topluma yol verensin, akil grubundasın!

Eskiden bu toplumun akil adamları vardı, kanaat önderleri… Şimdi ise maşallah fenomenleri var! Kitap fuarında gerek sohbette gerek imzada........

© Günışığı Gazetesi