Senin fikrin sana, benim fikrim banadır. Kalkıp da benim gibi düşünmüyorsun diye yazdığın ve paylaştığın her yazının, fotoğrafın altına sana fikrimi kabul ettirmek için tahakkümde bulunmam. 

Bir insanı tanımadan nasıl yorumlayabilirsiniz ki? Siz yazdıklarımızı sadece burada paylaşılanlardan ibaret mi sanıyorsunuz? 

Sizden kabul görmek bize zuldür.

Özdemir Asaf diyor ya “Kendi bahçesinde dal olmayan biri, girmiş bahçeme ağaçlık taslıyor.”

Ama asıl bizi üzen dostların sessizliğidir. El istediği kadar uzaktan uzağa sövsün ama dostun sessizliği bize en ağır sövgüdür.

Öyle bir güruh var ki uzakta durup yazdığın her şeye ama okuyup anlamadan illaki bir yorumda bulunacak. Mesela maydanozdan bahsediyorsun “Neden domatesten bahsetmiyorsun, yazdığın ırkçılık değil midir?” diye yorum yazıyor. İyi de maydanoz cacığa katılabilir ama domates katılamaz. Aynı şey değil ki? Hem biz maydanozun savunucusu da değiliz, denk geldi bir mevzuyla ilintili olarak biz de değindik. Maydanoz üzerine yorum yapsan hani daha mantıklı olur. “Yok sen ergen edebiyatı yapıyorsun.” İyi de maydanoz üzerine yazdım bunu ergenliğe nasıl bağladın? “Sen domates üzerine yazdın da biz mi okumadık?” İyi de neden durup dururken domates üzerine yazayım ki? “Maydanoz iyi de domates kötü mü?” Bu kafa karışıklığının sonu tımarhanedir sana söyleyeyim. 

Bu dünyada milyarlarca insan var, bu........

© Günışığı Gazetesi