Hiç şöyle bir an yaşadınız mı?

Ofiste bir grup çay içmeye gidiyor, kimse size seslenmiyor. Aile grubunda hafta sonu planı hararetle konuşuluyor, siz en sona bakıyorsunuz, kimse size sorup soruşturmamış. Instagram'da bir grup fotoğrafına denk geliyorsunuz, yakınlaştırıyorsunuz, sizin yeriniz boş.

O an bir şeyin sizi hafifçe dürttüğünü hissediyorsunuz. Öldürücü değil ama gerçekten acıtıyor.

Bu abartı değil. Bilim insanları söylüyor: Sosyal reddedilme, beyinde fiziksel acıyla aynı bölgeleri harekete geçiriyor. Yani "kalbim kırıldı" lafı, sinir sistemi düzeyinde gerçek anlamıyla doğru.

Ama işin ilginç yanı şu: Aynı iğneye, farklı kültürlerden insanlar bambaşka tepkiler veriyor. Amerikalı daha çok öfkeleniyor, ilk tepkisi genellikle şu oluyor: "Onlar kim oluyor da bana böyle davranıyor?" Doğu Asyalı ise farklı, ilk tepkisi çoğu zaman kafa karışıklığı, hatta kendini sorgulamak: "Bir hata mı yaptım?"

Cevap sandığınızdan daha karmaşık olabilir. Türkler ne tam anlamıyla "Batılı", ne de tipik "Doğulu". Kendimize özgü bir yerde duruyoruz: Dışarıdan giderek daha bağımsız görünüyoruz, ama içten içe hâlâ aile ve tanıdık ağının göbek bağıyla........

© Günışığı Gazetesi