Üniversiteler; evrensel bilgiyi üreten, yayan ve toplumsal kalkınmanın inşasında öncülük eden en stratejik kurumlardır. Bu kurumların varlık gayesini gerçekleştirebilmesi, her şeyden önce akademik özerklik, tarafsızlık, adalet ve liyakat ilkeleri üzerine kurulmuş bir yönetim anlayışına bağlıdır. Yönetimde adaletin olmadığı bir yapıda, ne nitelikli eğitimden ne de sürdürülebilir bir bilimsel üretimden söz etmek mümkündür. Bu bağlamda, yükseköğretimde arzu edilen evrensel standartlar; liyakat, meritokrasi ve kademeli olarak süreçlerin her aşamasında içselleştirilen sürekli iyileştirme odaklı yaklaşımlarla şekillenebilir.

Yükseköğretim kurumlarının evrensel bir bilgi limanı olma iddiası, her şeyden önce idari yapılarında adaletin, akademik ekosistemlerinde ise sarsılmaz bir liyakatin egemen kılınmasıyla mümkündür; zira kayırmacılığın ve sübjektif mülahazaların tesiri altında kalan bir yönetim mekanizması, ne nitelikli bir bilimsel üretim ortaya koyabilir ne de toplumsal kalkınmaya sahici bir yön verebilir. Bu bağlamda, ideal bir üniversite modeli; kişisel bağların, ya da ideolojik referansların tamamen bertaraf edildiği, atama ve terfi süreçlerinin uluslararası geçerliliğe sahip şeffaf,........

© Günışığı Gazetesi