İzmir'de Ege Elazığ Dernekler Federasyonu (EGE ELDERFED) tarafından 15-16 Mayıs günlerinde düzenlenen geleneksel Elazığlılar Kürsübaşı Gecesi'nde Elazığ türküleri yükseliyordu.

Kürsü ışıklarının altında bir siyasetçi mikrofona uzandı.

Sesi, Harput'un taş sokaklarından değil; alkışların güvenli gölgesinden yükseliyordu.

Koltuklarda oturanlar tempo tutuyordu.

Bir yanda eski başkanlar, diğer yanda bugünün siyasetçileri...

Omuz omuza, diz dize, aynı ritimde.

Türküye mi eşlik ediyorlardı?

Yoksa birbirlerine mi?

Derler ki Roma'yı ateşe veren, yalnızca Neron'un kibri değildi.

Asıl yangını büyüten, alevlere sırtını dönüp imparatorun yüzüne bakan şakşakçılardı.

Neron'un lirini çaldığı söylenen o uzun geceler...

Konsüllerin ayağa kalkıp dakikalarca alkışladığı sahneler...

Yangının sesini bastıran o coşkulu tempo...

Çünkü bazen alkış, vicdanın susturulma biçimidir.

Bir zamanlar "mücahit" diye yola çıkanların, yıllar sonra "müteahhit" kelimesine........

© Günışığı Gazetesi