Kendi başına rakibe 'ceza kesmek', otobüs taşlamak gibi provokatif eylemler ancak kulübe, Diyarbakır'a ve Kürt halkının hedeflerine zarar verir. Bu türden çıkışların münferit olması sevindirici ama biliniyor, sinek küçüktür ve mide bulandırma kapasitesi epey yüksektir.

Yalan yok, ekranın karşısına geçtiğimde, biraz şaka yollu, "Muhammed Sallah kaç gol atar?" diye sordum. Sallah, maçın 11'inci dakikasında gölü atınca endişem arttı. "Eyvah" dedim, "geliyor gelmekte olan." Fakat şu da vardı: Amedsporlu oyuncular maçın başlama düdüğü ile birlikte ne denli hırslı ve istekli olduklarını hissettirmişlerdi. Sallarsın golü, bu hırsı ve kazanma arzusunu kamçıladı sanki. Yenilgiyi peşinen kabullenmiş haleti ruhiyem, "Yenilsek de ezilmeyeceğiz" duygusuna bıraktı yerini. Bu da iyi bir şeydi. Çünkü Süper Lig ile yeni tanışmış Amedspor, dört büyüklerden biriyle oynuyordu ve rakip takımda dünya yıldızı futbolcular vardı. Trabzonspor'un bazı futbolcuları eksikti. Teknik direktörün istifası kabul edilmemişti. Deplasmanda muazzam bir taraftarın baskısı altındaydı. Bunlar Trabzonspor'un aleyhine meselelerdi. Ama Trabzonspor'u esas mağlup eden, Amedsporlu oyuncuların sahada sergiledikleri hırs ve kazanma arzusuydu.

2-1'lik galibiyete hiçbir gerekçe gölge düşürmemeli. İzleyiciyi 90 dakika ayakta tutan güzel bir maç izledik. Amedsporlu oyuncuları, teknik heyeti, yönetimi ve stadyumu dolduran, desteğini 90 dakika........

© Güneydoğu Ekspres