Şenlik dağıldı bir hesap kesimi kaldı geride! Bütün renkler hızla kirlenirken inadına, inadına kirlenmeyen beyaz olarak kalmak da mümkün…

Final maçının başında İlk gol rakip takımdan gelince meydanda dev ekrandan hayatı boyunca topluluk içinde belki de ilk kez maçı izleyen yaşlı kadın elinde kulübün bayrağı ile alanı terk ederken soruyor biri; ‘Dayêçimadiçî!’.

“Emrêxwe da mingotbila biçim maça amedspormêzebikim. Me gotbelkî gol bavêjin. Emêşampîyon bibin. Wayêwan gol avêtin. Ez jîqehirîm, hêrsbûm, diçim mal!”

‘Pekîamedsporjibo te çîye!’

“Amedsporserkeftine, her tişte…”

Belki bir kaç notla o yaşlı kadının ruh hali gibi kimi şeyler daha vurgulamak mümkün.

Mesela “Çözüm süreci” belki şimdi daha rahat yol yürür mü, göreceğiz. Ve sanki Sırrı’nın ölüm yıldönümünün arefe gününde Sırrı’ya bir anma mesajı gibi mi olmuş oldu Amedspor’un performansı!

Maça gidemeyen milyonlar haftalardır yaptıkları gibi trtkurdi’denkürtçe izleyip dinlediler maçı. Trtkurdî (6-şeş ve sonra kurdî) kurulduğu günden bu yana belki de ilk kez bu kadar çok izlenerek reyting alıp “meşruiyet” kazanmış oldu. Nitekim maçı anlatan sunucunun sık sık “coş û xiroş” ifadesini kullanması da böyle bir tarafgirliğin nişanesi gibiydi sanki.

HDP’nin 2015 seçimlerindeki yüzde 13’lük başarısıyla onbir yıl sonra ikinci kez kent devasa bir coşku yaşamış oldu. Hayliydi küskündü, kırgındı halk. “Neye” diye sormayın!........

© Güneydoğu Ekspres