Lice’yi kim hatırlıyor?
6 Eylül 1975… Saat 12.20 Lice’de yer, 23 saniye boyunca sallandı. Resmi açıklamalara göre, 2 bin 385 insan hayatını kaybetti. Binlerce ev yıkıldı. Bir ilçe haritadan silinmedi belki ama eski Lice, o günün enkazının altında kaldı. Peki bugün, 51 yıl sonra, Lice’yi kim hatırlıyor?
Bazı acıların üzerinden yıllar geçer ve toplum onları tarih kitaplarının bir sayfasına koyarak yoluna devam eder.
Bazı acılar ise unutulmaz.
Lice Depremi de unutulmaması gerekenlerden…
Çünkü 6 Eylül 1975’te yaşananlar yalnızca bir deprem değildi. Bir ilçenin kaderini değiştiren, binlerce insanı evsiz bırakan, yerleşim merkezini değiştiren ve uzun yıllar süren sosyal ve ekonomik sorunların kapısını açan büyük bir kırılmaydı.
Deprem, çocuklarını kaybeden anneler, eşlerini kaybeden kadınlar, anne-babasız kalan çocuklar demektir.
Ve belki de en önemlisi, bir ilçenin hafızasında açılan derin bir yara oluverdi Lice'de.
Deprem oldu, evler yıkıldı, insanlar öldü, yaralılar hastanelere taşındı, çadırlar kuruldu, yardımlar gönderildi.
İşte asıl sorulması gereken soru burada başlıyor.
Sonra Lice’ye ne oldu?
Eski ilçe merkezi büyük ölçüde yıkıldı ve Lice başka bir alanda yeniden kuruldu.
Kâğıt üzerinde yeni bir ilçe ortaya çıktı.
Ama bir kenti yeniden inşa etmek, yalnızca binalar dikmek değildir.
Bir kentin ruhunu yeniden kuramazsınız.
Çocukluk anılarını yeni binalara taşıyamazsınız.
Eski komşuluğu, eski sokağı, eski çeşmeyi, eski mahalleyi beton bloklarla yeniden inşa edemezsiniz.
Lice halkı bunu yaşadı.
Bir anlamda evlerini kaybetmekle kalmadılar; eski Lice’yi de kaybettiler.
Enkaz kalktı, sorunlar kalmadı mı?
Deprem sonrası en temel ihtiyaç barınmaydı.
Binlerce insan evsiz kalmıştı.
Ancak mesele yalnızca başlarını sokacak bir çatı bulmak değildi.
İnsanların geçimini nasıl sağlayacağı, çocukların nasıl eğitim göreceği, hastaların nasıl tedavi edileceği, köylerle ilçe arasındaki ulaşımın nasıl sağlanacağı gibi sorular da vardı.
Ve depremzedelerin bir bölümü, yardım ve yeniden yapılanma sürecinin yetersiz kaldığını düşünerek........
