Ebu Nidal: Devrimcilikten kiralık katilliğe uzanan yolda bir eylemci
Başlangıçta Filistin kurtuluşunun davası için silaha sarılarak bazı radikal eylemlere imza atan, yolun yarısından sonra ise uluslararası bir tetikçi ve kiralık katile dönüşen Ebu Nidal’ın trajik serüvenini anlatacağız. Aynı zamanda bu radikalizmi mutlaklaştırmanın kişiyi nasıl yoldan çıkarttığının ve paralı bir askere dönüştürdüğünün ibretlik hikâyesi olacak.
Benzer bir örnek Marksist-Leninist bir ailenin çocuğu olan Venezuelalı eylemci Ilich Ramirez Sanchez veya daha sık kullanılan lakabıyla Çakal Carlos’tur. Başlangıçta enternasyonalist dayanışma prensibinden hareketle Filistin Halk Kurtuluş Cephesi kamplarında eğitilerek İsrail’e karşı savaşmaya başlamıştır. Benimsediği mutlak eylemcilik ve dogmatik radikalizm, kendisini başka maceralara sürüklemiş; sipariş üzerine ve para karşılığı eylemler de gerçekleştirmiştir. Fırsat olursa ileride ayrıca ele alabiliriz.
Ebu Nidal’ın zengin ailesi ve gençliği Asıl adı Sabri Halil el-Benna olan Ebu Nidal (1937 doğumlu أبو نضال), Filistinli siyasi lider, paralı asker, Ebu Nidal Örgütü (ENÖ) olarak da bilinen El-Fetih-Devrimci Konsey (Arapça:فتح المجلس الثوري) isimli örgütün kurucusu.
Arapçada “yiğit mücadeleci, eylemci” anlamını taşıyan Ebu Nidal, Mayıs 1937’de liman kenti Yafa’da doğar. Bugün Tel Aviv’in bir parçası olan şehir, o sıralar Filistin İngiliz Yönetimi altında ve Akdeniz kıyısındadır. Babası Hacı Halil El Benna, kazancını 24 kilometrekarelik portakal bahçesinden kazanan zengin bir tüccardır. Bugün bu topraklar İsrail’deki Askalan bölgesindedir. Ebu Nidal, ailesine ait denize bakan üç katlı, oldukça lüks taş bir binada büyür. Bu konak, günümüzde İsrail askeri mahkeme binası olarak kullanılmaktadır.
Ebu Nidal, ailesi tarafından Yafa’daki Fransız Roma Katolik misyoner okuluna gönderilir. Babası 1945 yılında ölünce tüm aile annesini evden atacak, 7 yaşındaki Ebu Nidal büyük kardeşlerince Kudüs’teki zamanın en iyi özel Müslüman okuluna gönderilecektir.
Laik, solcu ve İsrail ile barış yapılmasını reddeden cephenin parçası olan Ebu Nidal Örgütü, Yaser Arafat’ın başkanı olduğu Filistin Kurtuluş Örgütü (FKÖ) içindeki El-Fetih grubunun ayrılması sonucu kurulmuştur. Kendisini her yanıyla başına buyruk gösteren Ebu Nidal’ın 20 değişik ülkede toplam 900 kişinin öldüğü/yaralandığı eylemlerin talimatını verdiğine inanılmaktadır.
Filistinli bir kardiyolog, gerilla lideri, politikacı ve diplomat olan El Fetih mensubu İssam Sartawi de 10 Nisan 1983’te uzlaşmak maksadıyla İsrail ile temasa geçtiği için, Ebu Nidal fraksiyonu mensuplarınca suikasta uğramıştır. Hadiseyi planlayan ise o zamanlar İsrail ile görüşmelere karşı çıkan Hafız Esat rejiminin Suriye Hava Kuvvetleri İstihbarat Müdürlüğüdür.
Ebu Nidal Örgütünün gerçekleştirdiği en kanlı saldırı 27 Aralık 1985’te Roma ve Viyana Havaalanlarındaki İsrail Havayolu Şirketi EL-AL bilet satış ofislerine düzenlenen saldırıdır. Silahlı Arap saldırganların yolculara açtığı ateş sonucunda 18 kişi ölmüş, 120 kişi yaralanmıştır. Ebu Nidal Ağustos 2002’de Bağdat’ta bir ile dört kurşun yarasından dolayı ölür. Filistinli kaynaklara göre Saddam Hüseyin’in emriyle öldürüldüğü iddia edilse de Irak Hükûmeti kendisinin intihar ettiğini açıklamıştır.
1948 Arap-İsrail Savaşı Ebu Nidal ailesinin Yahudi toplumuyla ilişkileri iyiydi, hatta daha sonra İsrail’in ilk Cumhurbaşkanı olan Haim Weizmann bu aileye sıkça konuk oluyordu. 1948 Arap-İsrail Savaşından az önce Yafa kuşatma altındadır. Hayat koşulları zorlaşmakta, ailenin gelir kaynağı olan narenciye işleri bozulmaktadır. Şehir merkezinde patlamalar olmakta; Yafa’da yiyecek sıkıntıları yaşanmaktadır. Ailenin Yahudilerle olan iyi ilişkileri de aileye yardımcı olamayacak ve Yafa’yı terk edeceklerdir.
Mecdel’e kaçan aile, işgalci Yahudi militanları yüzünden buradan da ayrılmak zorunda kalır. Sonunda Mısır kontrolünde olan Gazze’deki el-Burç mülteci kampına sığınırlar. Aile burada 9 ay boyunca çadırda yaşayacak, BM yardımlarına muhtaç şekilde geçen bu zaman Ebu Nidal’ı çok etkileyecektir. Hizmetçilerin arasında lüks bir hayat sürerken bir anda yoksulluğa batmıştır.
Mülkleri olan narenciye bahçeleri 14 Mayıs 1948 tarihinde bağımsızlığını ilan eden İsrail devleti topraklarında kalmıştır. Ailenin ticaret alanındaki becerisi ve kaçarken yanlarına aldıkları ufak bir sermaye sayesinde yeniden ticaret işine başlarlar. Batı Şeria’daki Nablus’a yerleşen Ebu Nidal’ın gençlik yılları ailesiyle birlikte burada geçer.
1955 yılında liseden mezun olan Ebu Nidal Kahire Üniversitesinde mühendislik eğitimi görmek için başvuruda bulunursa da iki yıl sonrasında Nablus’a diplomasız döner. 18 yaşındayken Arap milliyetçisi Baas Partisine kaydolmuştur. Ancak Ürdün Kralı Hüseyin 1957 yılında partiyi kapattırır. Ebu Nidal Suudi Arabistan’a gider ve 1960 yılında Riyad’da boya ve elektrik işleri yapmak üzere bir dükkân açar. Bir başka iddiaya göre ise Aramco firmasında işçilik de yapmıştır.
Ebu Nidal annesine çok bağlıdır ve her yıl Nablus’a giderek onu ziyaret eder. 1962 yılında, yine Yafa’dan kaçan bir ailenin kızı olan müstakbel eşi Hiyam el-Bitar ile tanışır. Çiftin Nidal isminde bir oğulları ve Bisan ile Naife isimli kızları dünyaya gelecektir.
Siyasete ilk adım Ebu Nidal Suudi Arabistan’da kendilerine “Filistin Gizli Örgütü” diyen bir grup genç Filistinliye yardım eder. Aramco’daki patronu onu siyasal faaliyetleri ve koyu İsrail karşıtlığı yüzünden işten atar. Durumdan haberdar olan Suudi Arabistan Hükûmeti Ebu Nidal’ı hapse atıp işkenceden geçirir ve sınır dışı eder.
Nablus’a eşiyle beraber öz yurduna döner ve Filistin Kurtuluş Örgütü (FKÖ) çatısı altındaki El Fetih (Yaser Arafat önderliğindeki ulusal kurtuluş) hareketine katılır. Haziran 1967’ye kadar çeşitli işlerde çalışır. Siyasetin içinde çok aktif değildir ancak bu tutumu 1967 yılındaki Arap-İsrail (Altı Gün) Savaşıyla değişecektir.
İsrail, bu savaşta Suriye’ye ait Golan Tepelerini, Mısır denetimindeki Gazze’yi ve Ürdün’ün vesayetindeki Batı Şeria’yı ele geçirmiştir. Yafa’dan savaş yüzünden ayrılmak zorunda kaldıktan sonra Nablus’un İsrail tankları tarafından işgal edildiğini gören Ebu Nidal’ın İsrail’e karşı öfkesi büyük bir kine dönüşür. Bu kin duygusunda Suudi Arabistan’da maruz kaldığı insanlık dışı muamelenin de yeri vardır.
Ürdün Kralı Hüseyin Ürdün’den Filistin Kurtuluş Örgütü (FKÖ) bileşenlerini ülkesinden kovduğu zaman (Eylül 1970) Ebu Nidal Irak’tadır. Ürdün’ün başkenti Amman’a gider ve Impex adında bir şirket kurar. El Fetih isimli yasadışı harekete dâhil olur ve örgütte kullanmak için isim sorulduğunda oğlu Nidal’dan ötürü (Nidal’ın babası manasında) Ebu Nidal lakabını alır. Bu isim aynı zamanda yiğit mücadeleci anlamında kullanılır. Yakından tanıyanlar onu disiplinli, titiz bir örgüt lideri olarak tanımlar.
Paravan şirket ve gizli örgüt Impex şirketi kısa süre sonra El Fetih faaliyetleri için bir paravan olacak, örgüt üyeleri burada toplantılar yapacak ve para kaynağı sağlayacaktır. Bu şekilde örgütlenen yapı Ebu Nidal’in iş kariyerinin de zirvesine işaret eder. Ebu Nidal Örgütü tarafından işletilen şirketler onu zengin biri yapacak, ayrıca uyguladığı siyasi şiddet eylemlerini finanse edecek ve paravan görevi sağlayacak, paralı askerlik faaliyetlerinin, silah satışlarının gerçekleştirilmesine imkân tanıyacaktır.
Örgütlenmedeki başarısını gören El Fetih hareketi yetkilisi ve Arafat’ın sağ kolu Ebu İyad, 1968 yılında onu Sudan’ın başkenti Hartum’daki El Fetih temsilciliğine getirir. Ürdünlü Kral yanlısı Bedevi milislerin 1970’te 10 binle 30 bin arası silahlı ve sivil Filistinliyi katletmesi nedeniyle “Kara Eylül” ismiyle anılan olaydan 2 ay önce Temmuz 1970’te aynı görevle Bağdat’a gönderilir. Olaylar sırasında Ebu Nidal’ın Ürdün’de bulunmayışı saldırıyı önceden haber alıp kaçtığı yolunda spekülasyonlara yol açmıştır.
Ebu Nidal’in Filistin örgütlerine eleştirisi Filistin Kurtuluş Örgütü (FKÖ) Ürdün’den atılmadan hemen önce ve izleyen 3 yıl boyunca birçok radikal Filistinli ve Arap grup, çatı örgütten ayrılarak İsrail askeri ve sivil hedeflerine saldıracaktır. Hedefler arasında bölge dışındaki İsrailli siviller de vardır. Kurulan silahlı örgütler arasında bazıları şöyle sıralanabilir: George Habbaş’ın Halk Cephesi (PFLP), Naif Hawatme’nin Demokratik Cephesi (DFLP), Arap Kurtuluş Cephesi (Irak........
