Bir velinin çaldığı kapı yalnızca bir çocuğun değil, birden fazla çocuğun üç yıl boyunca yaşadıklarını ortaya çıkardı.

Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığı’nın başlattığı soruşturmada diğer öğrencilerin de ifadeleri alındı.

Her biri öğretmenin kendilerine yönelik istismarını tek tek anlattı.

Bir çocuk ifadesinde öğretmenin kendisine şu sözleri söylediğini aktardı: “Bunları annene babana anlatırsan seni cezalandırırım.”

Başka bir çocuk ise yaşananları günlüğüne yazmıştı.

Çocuklar bazen korkudan konuşamaz.

Ama yaşadıklarını bir yerlere mutlaka bırakırlar.

Soruşturma ilerledikçe okuldan da ifadeler alındı.

Bir öğretmen ifadesinde şüpheli öğretmenin sınıfına gittiği bir gün rahatsız edici bir duruma tanık olduğunu anlattı.

Ve dikkat çeken bir ayrıntı daha vardı: Sınıfın panjurları kapalıydı.

O öğretmen gördüklerini okul idaresine bildirdiğini de söyledi.

Başka öğretmenler de idareyi uyardıklarını aktardı.

İşte tam bu noktada soru büyüyor.

Bir öğretmen uyarı yapıyorsa…

Bir sınıfın panjurları kapalıysa…

Çocukların davranışları değişiyorsa…

Gerçekten kimse bir şey fark etmedi mi?

Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığı, Mahir Aralp hakkında “12 yaşından küçük 6 çocuğa yönelik cinsel istismar” ve “tehdit” suçlarından dava açtı.

Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nde görülen davada sanık suçlamaları reddetti, beraatini istedi.

Mahkeme heyeti ise sanığa 130 yıl hapis cezası verdi.

Sanık “tehdit” suçundan beraat etti.

Sanık avukatları karara itiraz etti.

Dosya Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi’ne taşındı. Daire, 5 mağdur yönünden verilen cezaları onadı. Ancak bir çocuk yönünden verilen kararı usul yönünden bozdu.

Yani hukuki süreç tamamen bitmiş değil.

Ama bu dosyanın asıl sorusu hâlâ ortada duruyor.

Bugün bir öğretmen 130 yıl hapis cezası aldı.

Peki o okulda üç yıl boyunca ne oldu?

Öğretmenlerin uyarılarına rağmen neden bir yaptırım uygulanmadı?

Çocukların yaşadıkları neden fark edilmedi?

Ailelerin şikayetçi olduğu dönemin okul müdürü ve müdür yardımcıları hakkında henüz neden bir adım atılmadı. İdareci unvanlarını almak yeterli mi görüldü?

Çünkü bazen bir suç yalnızca bir kişinin değildir.

Bazen suç, görmeyenlerin…

Ve görmezden gelenlerin de omuzlarındadır.

© Gerçek Gündem