Altını Kalın Çizgilerle Çizerek Gerçeklerle Yüzleşsek Mi?
Bu süreçte bazen çocukluğun solmayan köklerinde, bazen gençliğin saklı kalan izlerinde, bazen yaşlılığın yoran ve zorlayan gerçeklerinde dolaşıp, bazen ülkemizin yakın tarihine tanıklık ederek hafızamızı uyanık tutanları ve unutturanları düşündükçe! Birdenbire aklımıza 5 milyon gencin artık aramaktan ve bulamamaktan bıkıp iş aramadığını ve ev genci olduğunu hatırladıkça! Özetle; acılarla, mutluluklarla, başarılarla, yenilgilerle, izleri silinmeyen anılarla yüzleşip durmuyor muyuz?
Tam da o sırada yaşamımızın ortasında yer alan ya da kıyıda köşede sessiz kalanları düşünüp, bazen içimizdeki çocuğun büyümediğini hayal edip, önümüze dizili ilaç torbalarını görünce de gözlerimizi açarak aniden büyümüyor muyuz?
Yine tam da o sırada aklımıza küçük mutlulukların renklendirdiği çocukluk yıllarımız gelip, güne dönünce de her kayıp haberiyle azalan dostlarımıza hayıflanıp ağır ağır, tane tane, adım adım eskilere, geçmişe, anılara dalıp gitmiyor muyuz?
Bitmeyen sorunlar ve yanıtsız sorular arttıkça;........
