Στο ξεκίνημα του δευτέρου ημιχρόνου και στην δεύτερη μόλις ευκαιρία του στο ματς ο Ολυμπιακός άνοιξε το σκορ κόντρα στην Ναϊμέγκεν με γκολ, (ποιου άλλου;) του Ελ Καμπί. Είχε προηγηθεί ένα μέτριο πρώτο ημίχρονο στο οποίο ωστόσο είχαν συμβεί πολλά. Οι γηπεδούχοι είχαν ένα δοκάρι και είχαν χάσει δυο παίκτες (τον Γουάισα και τον Σάντλερ) από μυϊκά προβλήματα. Κι ο Ολυμπιακός είχε νωρίς τον δικό του άτυχο – ο Ζότα άφησε την θέση του στον Φορτούνη μόλις στο 15΄ αλλά αυτό ήταν μάλλον το μικρότερο πρόβλημα του καθώς υπήρχαν δυο μεγαλύτερα: η δυσκολία του να κρατήσει μπάλα και να γίνει απειλητικός και κυρίως η αδυναμία του να αμυνθεί στοιχειωδώς σοβαρά στα δεξιά. Ο Ροντινέι, δηλαδή ο τρίτος δεξιός μπακ που χρησιμοποίησε ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ στα ματς με την ολλανδική ομάδα περνούσε τα πάνδεινα όχι τόσο από τον βετεράνο Τάντιτς, που ήταν πάντως ορεξάτος, όσο από τους Φονβίλ και Σέρι που εμφανίζονταν συχνά στα μέρη του.

Τα δυο αυτά προβλήματα ήταν τόσο μεγάλα που μου έμοιαζε βέβαιο ότι ο Μεντιλίμπαρ κάτι θα κάνει για να τα αντιμετωπίσει. Ο Βάσκος είχε αλλάξει πολύ τον Ολυμπιακό που είχαμε δει στο Καραϊσκάκη ξεκινώντας αυτή την φορά τον Πιρόλα, τον Εσε, τον Ζέλσον, τον Σα, τον Ζότα, που αντικαταστάθηκε από τον Φορτούνη που επίσης δεν είχε αγωνιστεί στο πρώτο ματς. Η ενδεκάδα δεν είχε αγωνιστεί ποτέ προηγουμένως, είχε όμως αρκετούς παίκτες που γνώριζαν την αποστολή και ο χρόνος θα μπορούσε να της είναι σύμμαχος – τουλάχιστον στο επιθετικό κομμάτι. Κάπως έτσι κι έγινε.

Όταν ο Σα και ο Φορτούνης μπήκαν πιο πολύ στο ματς, αφενώς ήρθε το γκολ του Ελ Καμπί και αφετέρου ο Ολυμπιακός στο ξεκίνημα του δευτέρου ημιχρόνου είχε γίνει πιεστικότερος, έκλεβε μπάλες ψηλά κι έμοιαζε έτοιμος να βρει το δεύτερο γκολ. Κι ίσως να είχε προκριθεί αν αντιμετώπιζε το πρόβλημα στα δεξιά της άμυνάς του. Επίθεση αν υπάρξει περισσότερη διάθεση των παικτών μπορείς να παίξεις καλύτερα. Ένα τακτικό πρόβλημα........

© gazzetta