"Yeni Suriye" kurulurken bazı gerçekleri hatırlamak geleceğe ışık tutacaktır.

Suriye, seksen yıla merdiven dayamış ömrümün her döneminde bir şekilde var olmuştur. O topraklarda doğdum. Çocukluğum Gökdağ köyünün Kantara mahallesinde geçti.

Fransız mandasından bağımsızlığına yeni kavuşan (1946) Suriye Devleti'nin Türk soylu cumhurbaşkanlarına rağmen Arap kimliğine bir türlü alışamamış büyüklerimin korku ve endişe kokan öfkeli konuşmaları ile büyüdüm. Türk topraklarının Arap egemenliğine verilmesine isyan eden dedelerimin Ermeni ve Arap çeteleri tarafından katledilmesinin acı hikayeleri dünyamı şekillendirdi. Suriye Türklüğünün sorunları ve iki ülkenin dostluğu için lise yıllarından başlayarak tüm yaşamım boyunca uğraştım, Suriye gerçeğini biliyorum.

Atalarıma göre Suriye, Şam vilayetidir; Halep, Bayırbucak, Rakka, El Cezire hatta Humus bölgeleri Anadolu'nun devamıdır; Bu bölgelerde yaşayan Türklerin, Arapların ve Kürtlerin kaderleri Türkiye ile birlikte olmalıdır; araya çekilen hudut aileleri ve akrabaları ortadan ikiye bölmüştür. 911 kilometre uzunluğundaki Türkiye- Suriye hududunun her iki yakasında akraba topluluklar yüzyıllarca aynı devletin vatandaşları olarak birlikte huzur içinde yaşamışlardı.

El Cezire ve Afrin'de yaşayan Kürtler Anadolu'dan giden insanlardır; aslında buralar konar göçer aşiretlerin kışlaklarıdır. Halep, bin yıllık Türk şehridir. Lazkiye ve çevresi, Hatay'ın devamıdır ve Hataylı Nuseyrilerin akrabalarının ve Selçuklu'dan kalma Türk boylarının........

© Gazete Pencere