İnsanın doğayı yenilmesi gereken bir güç olarak görmediği, kendini onun bir parçası olarak hissettiği zamanlarda eli toprağa değen o eski insanlar, varoluşunun sancılarını dindirmek ya da en azından anlamlandırmak için yüzünü gökyüzüne, derin felsefi metinlere yahut içindeki o dipsiz kuyuya dönerdi. O insanlar için bu gerçek tefekkür eylemi, onları sarsmaya, alıştığı konfor alanından çekip çıkarmaya ve "Ben kimim?" sorusunun o ağır yüküyle yüzleşmeye uzanan bir yolculuğu doğururdu. Ancak bugün, tefekkürün o dönüştürücü ve cüretkar ruhunu usulca rafa kaldırdık. Onun yerine ambalajlanmış, barkodlanmış ve iyi hissettirme garantili yepyeni bir endüstri koyduk ortaya: Farkındalık.

Sağlık Hastalığı isimli sarsıcı kitaplarında Carl Cederström ve André Spicer’ın altını kalın çizgilerle çizdiği gibi, günümüzde sağlıklı olmak artık sadece biyolojik bir durum olmaktan çıktı ve acımasız bir ahlaki zorunluluğa ve adeta bir statü sembolüne dönüştü. Beslenme tarzı, yenilenler, içilenler, yapılan sporun türü, süresi, gidilen spor salonu vb. statü göstergesi haline gelmiş durumda. Eğer sabahları uyandığınızda o yeşil detoks suyunuzu içmiyor, adımlarınızı saymıyor, her koşulda pozitif enerji yaymıyor ve bedeninizi bir şirket projesi gibi yönetmiyorsanız, sadece sağlıksız değilsiniz aynı zamanda başarısız, iradesiz ve bu çağın ahlaken zayıf, kusurlu bir bireyisiniz. Hüznü, yorgunluğu ve can sıkıntısını insan olmanın son derece normal özelliği olarak görmek yerine, onları bir an önce düzeltilmesi gereken sistemsel birer hata kodu olarak kodluyoruz.

Peki ama bahsedilen bu sağlık kimin sağlığı? Gerçekten arzulanan bireyin sağlığı mı? Yoksa kapitalizmin dokunduğu her şeyi mundar eden o bozucu etkisiyle dev bir sektöre, tüketilecek, suyu çıkarılacak, sömürülecek bir alanla mı karşı karşıyayız? Kitapta bu husus sağlıklı yaşam dayatması olarak adlandırılıyor ve şu sözlerle dikkat çekiliyor:

“Sağlıklı yaşam, kendimizi iyi hissetmekle ilgili genel bir fikir olmaktan........

© Gazete Pencere