ÖNCE KARDEŞİM SONRA BEN!
Farsça ’da sıfat olan, ve başkalarını düşünmek anlamında kullanılan diğerkâmlık; aslıda, İslam’da Fütüvvet diye tabir olunanın karşılığıdır!
Yani diğerkâmlık veya Fütüvvet denildiğinde, aslında “genel olarak başkalarını düşünme” diye tabir olmaktan ziyade; daha çok Müslüman din kardeşini kendi nefsine tercih etme olayıdır. Diğerkâmlık/Fütüvve; paylaşmanın, acımanın, merhamet etmenin, verip karşılık beklememenin; üzülenle üzülmenin, ağlayanla ağlamanın, aç olanların haline yanmanın ismidir, adresidir…
Bu gün yeryüzünde, ağlayan, aç yatan, yardım bekleyen, kimse yok mu dediklerinde ben buradayım buyur kardeşim; diye cevap vermesi gereken insanlara ne kadar da çok ihtiyacımız var!...
Bizden önceki Selefi Salihin, önce kardeşini sonra kendilerini düşünmeyi; kendilerine şiar edindiklerinden dolayı, yaşadıkları toplumlarda merhamet, acıma duygusu, paylaşma ve hemdert olma hep ön planda tutulur olmuştur.
Oysa günümüzün modern dünyasına baktığımızda, Kapitalizmin acımasız çarkında yetişen toplumlarda; kasa ve keselerinden başka hiç kimseyi düşünmeyenlerin çoğunlukta olduklarını görmekteyiz.
Neden? Çünkü Müslümanlar İslam kardeşliğini, İslami duyarlılık ve Fütüvvet Şuurunu kaybettikleri için; meydan, acımasız egemen güç ve kapitalist ruhlu olan vampirlere kalmış oldu.
Sahabe dönemine baktığımızda, Müslümanlar; “hepimiz birimiz, birimiz hepimiz için anlayışı ve şuuruyla” yaşadıklarını görmekteyiz. Çünkü Onlar (r.anhüm ecmain),........
