"İnsan, başıboş bırakılacağını ve yaptıklarından hesâba çekilmeyeceğini mi sanıyor?" (Kıyamet/36)

Kayıp mı oldular değerlerimiz, yoksa biz mi sahip çıkamadık? Hangisi?

Gezdim gurbet ellerinde, 

Çok acıdım hallerine! 

Nazar ettim yüzlerine, Mihmandarlıktan eser yoktu!

Nerde İbrahim (a.s)’in Memleketi? 

Cömertliği, Sahaveti! 

Civanmert cömert milleti, Gurbet elde arar olduk!... (N.Y)

Yukarıdaki dizeler, misafirperverliğin göç ettiğine şahit olduğum bir halkın arasında üzüntüyle yazılan dizelerdir! 

Evet, dert insana söylettirir sözü, bazı durumlarda ne kadarda güzel zuhur eder… Rivayet edildiğine göre, Hazreti İbrahim (A.S); misafirsiz asla yemek yemezmiş. Hatta yollara çıkar ve yolda gördüğü yolcuları alıpe vine getirir ve onlara izzet-i ikramda bulunurmuş!... 

Misafir bulamadığı gün ise, oruçlu geçirirmiş… Pek tabidir ki, Hazreti İbrahim’in (a.s); Cömertliği, sahaveti ve gece ibadeti sayesinde ALLAH nezdinde; Halilüllah (ALLAH’IN dostu)şerefine nail olduğu bilinmektedir...

Kadim medeniyet  geleneğimizde, tüm İslam toplumlarında, tarih boyunca; cömertlik teşvik edilmiş, gelen misafirlere izzet ikramda kusur edilmemesine özen ve itina gösterilmiştir. 

Fakat o ruh, bu gün yara aldı mı derseniz? Evet, hemde çok çok aldı!... Hem öyle bir yara aldı ki, yıllarca aynı binada oturan komşular; birbirlerini tanımaz halde geldiler, herkes hanesine kapanık, ilgisiz, irtibatsız bir toplum haline geldi insanlarımız. 

Aynı mahallede yaşadıkları halde, sokaktaki rastlantıdan başka verilen selamda gayri; birbirlerinin evlerini görmez oldu komşular. Bir zamanlar bu topraklarda, evleri tren........

© Gazete İpekyol