Kitaplarım arasında kavramların içindeki manaları kurcalarken iki zıt gibi görünen kavramla karşılaştım. 

Her şey zıddıyla sınanır. 

Her şey tersiyle anlama erişir. 

Uzak ve Yakın kavramları kitapların tozlu koynundan yüzüme değip beni temizle dercesine göğsüme zorluk çıkardı. Bende kayıtsız kalmamayı denedim.

Kâğıt üzerinde içerisinde zıtlık barındırdığı bariz. Ancak tümevarımda zıt değil de birbiriyle kardeş gibi oldukları daha manalı gelmektedir. 

İki kavramda ruhsal olarak ele alındığında değişik duyguların manifestosunu oluşturur. Biri insana iç huzur ve güvenli bir limanmış gibi gelirken diğeriyse korkutucu ve muğlaklıkları içerisinde yer etmiş ürkütücü bir olgu gibi gelir. 

İkisi de birbirine bağlıdır. 

Uzak olan bir gün yakınlaşmasından kaynaklı sadece geçici süreliğine gerçekleştirdiği duygulardan kaynaklı var olan duygularla birbirine tam manada zıt olduğunu göstermemektedir. 

Yakın olan kavramda aynı şekilde bir gün uzakta olmasıyla zıtlığı ortadan kaldırmaya gayret etmektedir.

Ve yakınlık zamanın nallarından ateşler çıkaran asil atın sırtına atlayıp avuçlarımıza geldi. 

Neticesinde birbiriyle zıt birbirine düşman gibi görünen her şey aslında birbirinin kökünden türemiş olabilir.

Uzak ve yakınlık konusu bizler için binlerce yorumu ifade edeceği için hepsini ifade etmek........

© Gazete İpekyol