Kâinattaki bütün varlıkların her birinin görünen yüzü kadar görünmeyen bir içyüzü vardır. Bediüzzaman’ın ifadesiyle, her şeyin, içine melekût, dışına da mülk denir. Allah’ın yaratması, Kudreti ve sanatı ile ilişkili bu yüzüne melekût denir. Başka bir deyişle bütün varlıkların dış yüzeylerinin perdesi arkasında onları yöneten, yetiştirip terbiye eden kanunlar ve işleyişler, melekût yönünü oluşturur ki bütün bunlar Allah’ın elindedir. İmtihan gereği görünmez ancak akıl ve ilimle bilinir ve dikkatli bir tetkikle hissedilir. “Her şeyin melekûtu O’nun (Allah’ın) elindedir.” (Mü’minun, 88; Yasin, 83) ayetinde varlıkların asli ve en mümtaz olan söz konusu bu yüzüne dikkat çekilmektedir.

Melekût, her şeyin hakiki yüzüdür, gerçek mahiyetidir. Bu da doğrudan Yüce Yaratıcı’nın Esmâ-i Hüsnâ’sına bağlıdır. Bediüzzaman, bu gerçeği şu veciz sözle dile getirmiştir: "Hakikî hakaik-i eşya, esma-i İlâhîyedir. Mahiyet-i eşya ise, o hakaikın gölgeleridir." (Sözler, Otuzikinci Söz, Üçüncü Mevkıf) Buna göre eşyanın görünen dış yüzü asılları olan iç ve gerçek yüzü olan melekûta bağlı olarak ortaya çıkmaktadır. Yani her şeyde asıl olan, hakikatı olan melekûtudur; dış yüzü ve mahiyeti ise, onun gölgesidir. Aslı olmayanın gölgesi de........

© Gazete İpekyol