Patili dostlarımızın sessiz ama derin dili vardır. Onlar kelimelerle konuşmazlar belki, ama bakışlarıyla, kuyruk sallayışlarıyla, bazen bir kapının önünde sabırla bekleyişleriyle bizlere anlatacak çok şeyleri vardır. İnsan, onların bu çabasını fark etmeye başladığı an aslında kendi eksikliğini de görmeye başlar. Çünkü biz çoğu zaman konuşabildiğimiz hâlde anlatamayan, anlayabildiğimiz hâlde anlamayan varlıklarız.

Oysa patili dostlarımız, bizimle bir bağ kurabilmek için sürekli bir çaba içindedir. Bir köpek, sahibinin gözlerine bakarak onun ruh hâlini çözmeye çalışır; bir kedi, en yalnız anımızda sessizce yanımıza sokularak varlığını hissettirir. Onlar bizden çok daha saf, çok daha doğrudan bir ilişki kurarlar. Hesapsız, çıkarsız ve çoğu zaman karşılıksız bir sevgiyle yaklaşırlar. Bu yönüyle belki de bize insan olmayı yeniden öğretirler.

Bugün üzerinde yaşadığımız gezegen yalnızca bize ait değil. Bu dünya; kuşların, ağaçların, böceklerin ve patili dostlarımızın da evidir. Ancak modern yaşamın hızında........

© Gazete Gerçek