Okulların açılmasına sayılı günler kaldı. Çocuklar için yeni bir eğitim yılı, yeni arkadaşlar, yeni kitaplar, yeni umutlar demek. Ama anne babalar için aynı günler, giderek büyüyen bir hesabın, bitmeyen bir kaygının başlangıcı anlamına geliyor. Bir tarafta okul heyecanıyla çantasını hazırlayan çocuklar, diğer tarafta mutfak masasında hesap yapan anne baba… “Çanta ne kadar?” “Defter, kalem, kıyafet, ayakkabı nasıl alınacak?” “Servis ücretini nasıl karşılayacağız?” “Beslenme çantasına her gün ne koyacağız?” “Harçlık ne olacak?” Sorular çoğalıyor, cevaplar ise her geçen gün biraz daha azalıyor. Üç kuruş maaşla ayakta durmaya çalışan işçi, emekçi, memur ve emekli için okul masrafları artık sıradan bir aile gideri olmaktan çıktı. Adeta yeni bir sınava dönüştü. Hem de kazanılması giderek zorlaşan bir sınava… Çocuğunun eksik kalmasını istemeyen anne baba, kendi ihtiyaçlarından vazgeçiyor. Yeni ayakkabıyı kendisi almıyor, çocuğuna alıyor. Kendisinin giymediği montun hesabını yapmıyor, çocuğunun montunu düşünüyor. Sofradaki........

© Gazete Gerçek