Bayram denince herkesin zihninde farklı bir hikâye canlanır.

Kimi için baklava tepsisidir bayram, kimi için kalabalık sofralar. Çocuklar için harçlıktır mesela. Kimileri için ise sabaha kadar devam eden dost sohbetleri. Bayram memlekete dönüş telaşıdır. Hayatın rutinine bir renktir…

Benim için bayram, rahmetli anneannemin “çırıhta”sıdır.  

Ben size bugün anneannemin çırıhtasından bahsedeceğim. Rizeliler çırıhta der, şehirde ise bildiğimiz kreptir. Benim için yumuşacık hamuru üzerine serpilmiş şekeri ile anneanne çırıhtasıdır.

Bayram sabahları o mis gibi hamur kızartmasının kokusu, tavadan tüm eve yayılırdı. Anneannemin çocukları, damatları, gelinleri, torunları (ben 11 numara) sofradaki yerini alırdı. Herkes sabırsız lakin, tümü kızarmadan yemeye başlamak yasaktı. Hele de........

© Gazete Gerçek