Samsunspor Madrid’de kendisine yakışan bir oyun ortaya koydu. Güçlü rakibine karşı asla ezik büzük bir futbol sergilemedi. Aslanlar gibi çıktı, önde baskı yaptı, rakibinin ani geçiş oyunlarına karşı da kurguladığı planı başarıyla uyguladı. Okan’ın golle sonuçlanabilecek pozisyonlara verdiği olumlu reaksiyon alkışı hak eden cinstendi. O kadar da olacak tabii ki… Marius ile kaçan üç net gol pozisyonunu es geçmemek gerekir. Hani deriz ya, “Ah o şut gol olsaydı” diye. Maçın rengini, seyrini değiştirecek çok önemli şeyler olabilirdi. Maç bitip Samsunspor kafilesi olarak bizler otobüslere binip havaalanına doğru yola çıktığımızda, arkamızda binlerce Rayo taraftarı çeyrek finale yükselebilmenin tadını çıkarıyordu. Stadı uzun süre terk etmediler, turun tadını çıkardılar.  Samsunspor karşısında tirim tirim titrediler. Yere yatan vakit çalma adına kalkmak bilmedi. Kaleci topu oyuna sokmada kağnı arabası hızındaydı. Tribünlere giden top geri atılmadı. Top toplayıcılar bir anda ortadan kayboldu. Bizim çocuklar taç atışı yapacak topu beklemekten bıktılar. Tüm bunlara maçın hakemleri seyirci kaldı. Başlama düdüğünden itibaren verdiği kararlarla bizleri çıldırtan bir Alman vardı sahada… Tüm taktir haklarını ev sahibinden yana kullandı. Şaşırdık mı? Tabii ki hayır.  Türkiye’deki meslektaşları da öyle yapıyor. Güçlüden yana tavır koyuyorlar. Kimsenin görmediği, fark etmediği bir konuyu aktarmak isterim. Maçın son düdüğü çalındığında iki yardımcı hakem koşarak orta hakemin yanına gelir, bir sağında, biri de solunda yer alır. Bu maçta böyle olmadı. Kıdemli yardımcı saha içerisine gitmek yerine koşarak, hem de ne koşma! Kıçına nişadır sürülmüş gibi, soyunma odasına gitti.  Bir daha da çıkmadı. Son dakikalarda yedek kulübesindeki Zeki’yi orta hakeme şikayet edip attırdığı için korkudan mı kaçtı? İnanın bilemiyorum. Kime sorduysam da cevap alamadım. Onlarda haklı zira görmemiş, fark etmemişler. Hakem kötüydü, kararlarıyla maça etki de yaptı. Fink hoca değerlendirme toplantısında vatandaşından şikayetçiydi. Lafı sizdeki hakemler kötü, bizim ülkemizde de sizinkiler gibi berbat hakemler çıkabiliyora getirdi. Samsunspor Konfederasyon Kupası’nda çeyrek final kapısına kadar geldi dayandı. Birkaç faktör yüzünden eşiği geçemedi. Dünyanın en kaliteli, en zor iki liginden biri olan La Liga’nın güçlü bir temsilcisini evinde madara edip, yendi. Maça çıkarken ülkenin ayakta kalmış tek temsilcisiydik. Başkanın dediği gibi “Son Mohikan” savaşçısıydık. Yendik ama elendik. Orada bulunan bizler, Türkiye’den, Avrupa’nın pek çok ülkesinden gelenler başımız dik, gururlu bir şekilde stadı terk ettik. Bu da bize yeter.  

© Gazete Gerçek