Bizim bir arkadaş var…  İsmini söylemeyeceğim. Zaten bu yazıyı okurken “benim hayatım bu ya” diye iç çekecek. Biz poliklinik yapıyoruz. Hani mantık şu: Hasta gelir, bakarsın, gider. Gün dengeli akar… Ama bu arkadaşın hayatında “denge” diye bir şey yok. Bu arkadaş bildiğin sağlık sisteminin kara deliği. Bak şimdi… Poliklinikte herkesin günü belli bir akışta ilerler. Ama bu arkadaşın kapısında ayrı bir evren dönüyor. Sabah başlıyor mesaiye, koridor bomboş. İçinden geçiriyor: “Bugün sakin galiba.” İşte o cümle var ya; evrene davetiye. Bir anda kapının önünde kuyruk oluşuyor. Ama normal kuyruk değil… Sanki şehirdeki bütün “bugün hastalanayım” diyenler sözleşmiş gibi. Ama olay sadece yoğunluk değil. Normalde dünyanın en sakin insanı bile onun odasına girince başka birine........

© Gazete Gerçek