Ekonomik krizler genelde ülkelerin yanlış politikalarıyla, küresel piyasalarla ya da finansal balonlarla açıklanır. Benimki ise daha basit: Benim ekonomik krizimin adı Ela. Bilimsel olarak konuşalım. Psikolojide buna “ebeveynlerin sınır koyma zorluğu” deniyor. Davranış bilimciler der ki; çocuk bir istekte bulunur, ebeveyn hayır diyemezse çocuk bunu öğrenir ve talep davranışı pekişir. Bilimsel adı bu. Benim evdeki adı ise: “Anne bak çok tatlı değil mi, alalım mı?” Bu cümle ekonomik dengeleri yerle bir eden bir nükleer başlık gibi çalışıyor. Davranış psikolojisine göre çocuklar özellikle görsel uyaranlara karşı çok hassastır. Yani oyuncakçı vitrinleri, kırtasiye rafları, balonlar, parlayan tokalar…  Hepsi küçük bir insanın beyninde dopamin patlaması yaratır. Aynı anda benim beynimde de başka bir şey oluyor: “Ya........

© Gazete Gerçek