Rakibin topuna daha yükselirken (on the rise) vurmak, fizik kurallarını bükmek ve rakibin vuruş hazırlığı yapacağı o bir saniyeyi ondan çalmak... İşte bu, tenisin en nadir ve en elit sanatıdır. Bu sanatı icra edenler, tarihe "Zaman Hırsızları" olarak geçtiler.

Neden Bu Kadar Nadir? El-Göz Koordinasyonunun Zirvesi

Herkes kortun içinde durmak ve zaman çalmak ister; ancak çok azı bunu başarabilir. Çünkü bu stil, olağanüstü bir el-göz koordinasyonu, sarsılmaz bir vücut dengesi ve milimetrik bir titizlik gerektirir. Topun sektiği andaki o kararsız milisaniyede raketle buluşma anını ayarlamak, adeta bir cerrah hassasiyetiyle hareket etmektir. Bir milimlik hata, topun dağa taşa gitmesine neden olur. Çoğu profesyonelin "garantici" davranıp topun düşmesini beklemesinin sebebi de budur. "Zaman hırsızlığı", riskle zekanın en tehlikeli dansıdır.

Solak Bir Fırtına: Monica Seles

Bu tarihin gördüğü en büyük, en istisnai yeteneklerden biri Solak Yıldız Monica Seles’tir. Seles, iki elini de kullanarak topu o kadar erken ve o kadar sert alırdı ki, rakibi daha kendi vuruşunun takibini bitirmeden topu sahasında görürdü. Onun "zaman hırsızlığı" bir strateji değil, bir imha yöntemiydi. 1993’te o karanlık bıçaklanma olayıyla kariyeri büyük bir darbe alsa da, Seles’in kortun içine girip topu yükselirken alma tarzı, modern tenisteki agresifliğin temelini attı. Seles, kortun geometrisini değiştiren ilk büyük solak hırsızdı.

Hingis-Molitor Sistemi: Zamanın Yeni Mimarları

90’ların sonunda, boyu ve fiziksel gücü rakiplerinin çok gerisinde olan genç bir yetenek çıktı: Martina Hingis. Hingis’in arkasında, tenisi adeta yeniden tasarlayan bir deha vardı: Annesi Melanie Molitor. Molitor’un sistemi, kas gücüne dayalı ABD ekolüne karşı bir "İsviçre Devrimi"ydi. Topun sektiği andaki o ölü saniyeyi yakalamak, raket açısını milimetrik ayarlayıp zamanı bükmek bu sistemin özüydü. Hingis sağlak bir ustalıkla saniyeleri yönetirken, Molitor’un geometrisi kortta hüküm sürüyordu.

Belinda Bencic: Molitor Tezgâhından Gelen Son Mirasçı

Bugün bu sistemin en saf ürünü Belinda Bencic'tir. Molitor, Bencic’i daha çocuk yaşta keşfetmiş ve ona Hingis’e öğrettiği o "erken alım" (taking time away) sanatını aşılamıştır. Bencic korta çıktığında rakiplerinin hissettiği o "topun yarım zamanda geri gelmesi" illüzyonu, aslında Molitor’un ona öğrettiği o kusursuz vücut koordinasyonunun ve sarsılmaz el-göz disiplininin bir sonucudur.

Tarihe Geçen  Zaman Hırsızları: Agassi’den Federer’e...

Erkekler tarafında bu devrimi Andre Agassi başlattı; tenisi "çizgi üzerinden" oynamayı bir kural haline getirdi. Roger Federer ise bu işi bir estetik harikasına dönüştürdü; topu yükselirken o kadar pürüzsüz alırdı ki zaman dururdu.

Yeni Nesil ve Alcaraz’ın Taktiksel Evrimi

Bugün bu bayrağı, Jannik Sinner ve Carlos Alcaraz taşıyor. Sinner, o robotik hassasiyetiyle topu o kadar erken ve temiz alıyor ki, rakipleri hemen her puanda "yetişememe" duygusunu yaşıyor. Ancak burada en dikkat çekici değişim Alcaraz cephesinde yaşandı. Alcaraz, önceleri, kortun gerisinden devasa spinli vuruşlar yapan bir "toprak kort" genetiğine sahipti. Fakat son dönemde geçirdiği taktiksel evrimle, o da gerçek bir "zaman hırsızına" dönüştü.

Alcaraz, şu an, rallilerde 2-3 metre geride beklemek yerine, ayaklarını o tehlikeli bölgeye, yani ana çizgiye (baseline) çok daha yakın tutuyor. Servis karşılama ritüellerini tamamen değiştirerek, ikinci servislerde kortun içine cesur bir adım atıyor ve rakibine nefes alacak saniye bırakmıyor.

Bu değişimde şüphesiz Jannik Sinner ile olan amansız rekabetinin payı büyük; Sinner’ın topu erkenden öldüren oyununa cevap verebilmek için Alcaraz da o "yarım zamanlı" hıza uyum sağlamak zorunda kaldı.

Artık Alcaraz sadece koşan bir atlet değil; kortun içine yerleşen, çizgiyi savunan ve zamanı silah gibi kullanan bir taktik dehası. Sinner’ın cerrah titizliği ile Alcaraz’ın bu yeni nesil agresifliği birleşince, "zaman hırsızlığı" modern tenisin mutlak gerçeği haline geldi.

Neden Bu Kadar Önemli?

Bu isimlerin ortak özelliği, kortun sadece metreleriyle değil, saliseleriyle oynamalarıdır. Tenis tarihinde iz bırakan bu efsanevi "hırsızlar", bize şunu öğretti: Topa ne kadar sert vurduğun değil, o topu ne kadar "erken" geri gönderdiğin seni şampiyon yapar.

Zeynep Sönmez’den Miami Open’a Veda 

"Taktikler Doğru Ancak Servisler ve Oyun Henüz Belinda Bencic Seviyesinde Değil."

Milli tenisçimiz Zeynep Sönmez, Miami Open’a (ATP / WTA 1000), ikinci turda, Belinda Bencic’e 6-3 ve 6-2'lik setlerle yenilerek veda etti. 

Karşılaşma, tenisçilerin birbirleriyle olduğu kadar, hava koşullarıyla da mücadelesine dönüştü. 

Maçın daha ilk oyunlarında  üst üste verilen aralar, kortun ritmini darmadağın ederken, bu durumun tecrübeli tarafa yaradığı bir kez daha kanıtlandı. 

Bencic, İsviçre tenis okulunun, yani Martina Hingis gibi efsanelerin izinden giden, oyun zekasıyla "zamanı çalan" bir oyuncu. Zeynep, bu "Zaman Hırsızı" karşısında, korta, ilk randevuları olan "Madrid Open'a" göre, daha iyi uyguladığı bir planla çıktı. Servislerini bir kalkan olarak kullanmaya, ilk servis yüzdesini yukarıda tutmaya çalıştı.

Ancak taktikler ne kadar doğru olsa da, Sönmez’in servis hızı ve oyun ağırlığı, Bencic gibi bir devin servis karşılama duvarını yıkmaya henüz yeterli gelmedi. Maçın ilk oyunlarında, yüz güldüren ilk servis yüzdesi ve çıkarılan puan, Bencic'in return oyunlarının hızı ve ustalığı ile aşındı.

İstatistiklerin Aynasında Maçın Röntgeni

Sönmez’in maç boyunca "3 Ace atması" ve %61 (30/49) gibi makul bir ilk servis yüzdesi yakalaması takdire şayan bir disiplin göstergesiydi. Fakat bu isabet oranına rağmen, ilk servislerden puan kazanma oranının, %50'de (15/30) kalması, vuruş kalitesinin,  Bencic seviyesindeki bir rakip karşısında henüz "öldürücü" olmadığını gösteriyor.

Özellikle ikinci servislerden puan alma oranının %37'ye (7/19) düşmesi ve Bencic’in 1.73'lük "mutlak hakimiyet" oranı,  tecrübe ve vuruş derinliği arasındaki farkı özetledi.

Sonuç: Klasik Bir Yenilgi Değil!

Zeynep, ikinci sette, 5-0 gerideyken, mücaleden düşmedi. iki maç sayısını çevirip, Bencic’in servisini kırarak, durumu; 5-2'ye getirdi ve korttaki kararlı  ve profesyonel inadını  gösterdi.

Bu sonuç klasik bir yenilgi değil; milli sporcumuzun servis hızı ve vuruş kalitesi geliştikçe, Bencic gibi "zaman hırsızlarına" karşı çok daha farklı senaryolar izleyeceğimizin sinyalidir.

Güzel, sağlıklı ve huzurlu bir Bayram dilekleriyle.

© Fotospor