Günde üç öğün, sofralar tamtakır. Ramazan yaklaşırken herkes sofrasına ne koyacağını düşünüyor. Çünkü ramazan, aynı zamanda her şeyin zamlandığı aydır. Orta vadeli program (OVP) ile “Almazlarsa talep düşer, talep düşünce enflasyon da düşer,” diyerek düşük ücret dayatan Saray rejiminin başı Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın böylesi dertleri yok. O, yine akşam yatmadan önce Medine hurması, manda yoğurdu ve kestane balı yiyecek. Tenceresinde et kaynatan küçük bir azınlık; sofrasında dert kaynatan, açlıktan beli bükülen büyük bir çoğunluğun sırtına basarak sefasını sürüyor.

Yeterli ve sağlıklı gıdaya erişim aynı zamanda bir insan hakkıdır ve bu hakkın kullanılması da devletlerin görevi olarak insan hakları sözleşmelerine kadar girmiş bir konudur. Silolar buğday, depolar un dolu. Soğuk hava depoları narenciye, depolar meyve suyu dolu. Buzhaneler kesilmiş hayvan, kasap ve market reyonları et dolu. Yeterli gıda var. Hatta yetmeyeni de fazlasıyla ithal ederek depolara, raflara, reyonlara dolduruyorlar. Etten buğdaya, mısırdan ayçiçeğine ve yağına, soyadan mercimeğe ve nohuda kadar her şey ithal ediliyor. “Şu yok,” diyecek bir şey yok. Bizim canımızdan can çekilirken aracısı, tüccarı, ithalatçısı; alıp satıp ekonomilerine can veriyorlar. Cumhurbaşkanı ve avenesinin “Bizden önce yoktu,” dedikleri traktör ve buzdolabı vardı da (Cumhurbaşkanı davetlerinde yedirilen) ejder meyvesi yoktu. Onu da AKP iktidarıyla gördük. Dün, var olanı kısmen de olsa alabiliyorduk. Bugün her şey var ve çok; fakat ulaşıp hiçbir şey alamıyoruz.

Dünya gıda enflasyonu sıralamasında Güney Sudan, İran, Malavi ve Haiti’den sonra Türkiye beşinci sırada. Bolivya, Arjantin, Burundi, Lübnan, Angola, Kazakistan, Ukrayna ve Nijerya’nın bile gıda enflasyonu Türkiye’den daha düşük.

Tarladan sofraya........

© Evrensel