Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığından yeni bir yönetmelik daha düştü önümüze: “Ulusal İş Sağlığı ve Güvenliği Konseyi Çalışma Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelik.” Uzun zamandır işçi sağlığı ve iş güvenliğine dönük yaklaşımların sınıfsal boyutunda bir kez daha sermayenin yanında saf tutulduğunu ve değişikliklerin de bu saf tutmanın açık yansıması olduğunu görüyoruz elbette. Doğası gereği sınıfsal bir mücadele alanı olan, emek sermaye çelişkisi açısından doğrudan yaşam hakkı, sağlık ve güvenlik meselesi olarak karşımıza çıkan bu ortamlarda bilimsel ve özerk kurumların varlığı, bu çatışmalı koşullarda emek lehine bir denge unsuru oluşturabilirdi. Ancak yeni yönetmelik bu olasılığı ortadan kaldırma konusunda açık bir siyasi tercihi işaret ediyor.

Ulusal İş Sağlığı ve Güvenliği Konseyine ilişkin yeni yönetmelik, yalnızca teknik bir idari düzenleme değil. Bu düzenleme, Türkiye’de devletin bilimle, emekle ve özerk kurumsal yapılarla kurduğu ilişkinin geldiği noktayı açık biçimde ele veriyor. Tartışmayı yalnızca “temsil sorunu” olarak görmek, meselenin asıl ağırlık merkezini ıskalamak olur.

İş yeri hekimlerini ve mesleki sağlık bilgisini temsil eden Türk Tabipleri Birliği (TTB) ile iş sağlığı ve güvenliğinin yapısal boyutunu temsil eden Türk Mühendis ve........

© Evrensel