Yaklaşık bir ay önce Reuters, Instagram hesabında Gazze kentindeki bir halı sahanın fotoğrafını paylaştı. Biri yeşil, diğeri sarı formalı iki takım karşı karşıya geliyor; kenarlarda onlarca kişi maçı izlemek için toplanmış. Sanki geriye yalnızca bu yeşil parçası kalmış gibi. Çevrede bombalarla yıkılmış binalar yükseliyor. En çok beğeni alan yorumda bunun “inanılmaz derecede güçlü” bir fotoğraf olduğu yazıyordu. Ama aynı zamanda teselli veren bir fotoğraf bu: Dünya yanarken insanlar futbol oynamayı sürdürüyor; futbol da onlara, ait oldukları dünyanın yandığını bir anlığına unutma imkanı sağlıyor. Sentetik sahanın umut yeşili, sınırları belirsiz bembeyaz gökyüzünün karşısına dikiliyor. Soluduğumuz havadan ölüm yağarken, kurtuluş bir parça plastikten geliyormuş gibi görünüyor. Peki bu saha nasıl ayakta kaldı? Bombaları bırakmaya hazırlananların merhametiyle mi korundu? Fotoğraf gibi bu sorular da cevap aramaktan çok teselli üretmeye yarıyor.

Fotoğraf 9 Şubat’ta çekildi. Tam on gün sonra Washington’da, Trump yönetiminin fiilen Birleşmiş Milletlerin yerine geçirmek istediği “Barış Kurulu” adlı yapının ilk oturumu düzenlendi. Kırk dokuz ülkenin temsilcileri, Gazze Şeridi’nin yeniden inşasını konuşmak üzere ABD başkentinde bir araya geldi. Her zamanki gibi nedenleri pek açık olmayan bir biçimde, FIFA Başkanı Gianni Infantino da o toplantıdaydı. Muhtemelen bunu, organizatörlerin sıralara bıraktığı kırmızı şapkayı başına geçirdiği o andan hatırlıyorsunuz: Önünde “USA”, yanlarında ise Trump’ın iki başkanlık dönemine gönderme yapan “45-47” yazıyordu. Infantino o şapkayı takan tek kişi değildi. Ama Donald Trump’a böylesine yerleşik bir bağlılık geçmişi olan, üstelik bunu FIFA Barış Ödülü’nü Trump’a vererek doruğa çıkarmış başka biri de yoktu.

Bu yüzden şapkanın kendisi, Infantino’nun söylediklerinden daha fazla konuşuldu. Sadece bu bile FIFA açısından başlı başına bir yenilgi sayılmalıydı. “Barış Kurulu” toplantısında söz alan Infantino, 75 milyon dolarlık projeler vadetti: 50 halı saha, 5 tam boy futbol sahası, bir “FIFA Akademisi” ve hatta bir ulusal stadyum. “Futbol, milyarlarca insanın konuştuğu, umut, sevinç ve birlik taşıyan evrensel bir dildir,” dedi. “Bir çatışmanın ardından yeniden inşa sürecinde yalnızca evleri, yolları, hastaneleri ve okulları değil; duyguları, güveni ve inancı da yeniden kurmalıyız. FIFA bu ortaklık aracılığıyla Gazze’de futbol düzeninin yeniden kurulmasına ve geliştirilmesine katkı sunacak; oynanabilecek güvenli alanlar yaratacak ve gençlerin futbolun taşıdığı mutluluğu ve umudu yaşayabileceği yollar açacaktır.”

Infantino’nun sözleri, çatışmanın nedenlerini ve gerekçelerini, tam da “Barış Kurulu”na bağlı emlak projelerinin katliamların üzerini Gazze Şeridi’nin yerine tasarlanan yeni bir riviera ile örtmeye çalışması gibi, titizlikle görünmez kılıyor. FIFA’nın yeniden yapmak istediği sahaları, stadyumları kim yıktı? Infantino’nun söz verdiği yeni ulusal stadyum hangi ulusun stadyumu olacak? Sonuçta Infantino kime konuşuyordu? “Barış Kurulu” toplantısında, teorik olarak yeniden inşa edilmesi gereken ülkeyi temsil eden Filistinli yetkililer yoktu. Meselenin düğüm........

© Evrensel