Kapitalizm, özellikle merkezileşmenin doruk yapıp siyasal komutanın “tek şef”ler elinde toplandığı rejimlerin geçerli olduğu ülkelerde tam bir gasp düzenine dönüşmüş durumda.

Tabii ki “tek şef” rejimlerinin varlığı mutlak şart değil. Asıl olan, özelikle işçi sınıfının bilinç, örgüt ve mücadele düzeyinin geri düzeyde seyrettiği koşullar dolayısıyla aşağıdan gelen basıncı fazla hissetmeyen kapitalizmin gasbın genelleştiği bir sistem halini alması. Trump örneğin, Maduro ve eşini kaçırıp Venezuela petrolünü düpedüz gasbetti mi -etti! Ardından İran petrolüyle gazına göz dikti mi- dikti!

Biliriz, kapitalizm zaten işçinin ödenmemiş emeğinin gasbı üzerine kuruludur. Kapitalist işçinin iş gücünü belirli bir ücret karşılığı kiralar. Ama işçiye ödediği ücretin birkaç katı ve emek yoğunluğuyla makineleşme artıkça hatta onlarca ve yüzlerce katı değerinde üretilmiş ürüne el koyar. Bir verir, beş, on, hatta yüz alır. Beş almışsa 4 puanlık değere, yüz almışsa 99 puanlık değere, karşılığını ödemeden el koymuş, yani gasbetmiştir. Kapitalistin gasbettiği işçinin ürettiği artı değerdir.

Her işçi şu son derece basit hesabı kimseden yardım almadan yapabilir. Bir fabrikada, örneğin Bursa’da Renault Fabrikasında kaç işçi çalışmaktadır? İşçilerin aldığı ortalama ücret nedir? Ücret aylık alındığına göre, bir ayda üretilen araba kaç adettir? Bir arabanın satış fiyatı nedir? Farklı........

© Evrensel