Kimilerinin iddia ettiği gibi 1990’lar NBA’nın altın çağı idiyse, 1999 yani lokavt sezonu -yani Michael Jordan’ın emekliye ayrılmasından sonraki ilk sezon- o çağın sonunu temsil ediyor. “Altın çağ”dan bağımsız olarak küresel olarak spor endüstrisinin yaşadığı ekonomik büyümeden faydalanan NBA’nın artan gelirlerinin daha adil şekilde dağıtılması için başlayan mücadele lokavtla sonuçlanırken 1998/99 sezonunun başlaması 5 Şubat’a kadar sarkmıştı. Jordan’ın vedası ligi yeterince üzmüşken üstüne bir de 4 ay boyunca salonlarda yaprak kımıldamaması sadece momentumun yitirilmesine değil ligin yeni bir başlangıç yapması gerekliliğine de işaret ediyordu.

Bu “yeni başlangıç” şartına uymaya çalışan pek çok organizasyon vardı elbette ama retrospektif bir bakış, o sezon final oynayan San Antonio Spurs ve New York Knicks’i doğal olarak daha çok öne çıkarıyor. “Amiral” David Robinson’ın sakatlığı sebebiyle 60 galibiyet seviyesindeki bir takımdan 20 galibiyete düşen ve bu sayede ligin yeni yüzü, yeni altın çocuğu Tim Duncan’ı bir numaradan draft etme şansını yakalayan Spurs’ün işi kolaydı. Zaten “yeni”, Duncan şahsında onların bağrında filizlenmeye adeta yazgılıydı.

Pat Riley’nin göreve geldiği 1991 sonrası çehresi değişen ve “altın çağ”ın Chris........

© Evrensel