İnsan, anlam arayan bir varlık. Belki de bütün hikâyemiz bundan ibaret: Olanı olduğu gibi kabul edemeyip, ona bir yön, bir sebep, bir hikâye ekleme çabası. Bu arayış bizi yüceltir de, yanıltır da. Çünkü anlam arayan zihin, aynı zamanda inanmaya meyillidir. Ve inanmaya meyilli olan, yönlendirilmeye de açıktır.

Tarih boyunca manipülasyonun kaynağı çoğu zaman başka insanlar oldu. Güç sahipleri, teolojik kabuller, ideolojiler, kalabalıkların coşkusu… Hepsi insanın anlam arayışı ve açlığını kullanmayı bildi. Fakat şimdi sahnede başka bir özne var: Duygusuz, yorulmayan, hesaplayan bir zihin biçimi. Yapay zekâ.

Garip bir noktadayız. Bir yanımız, insanın kötülük üreten zaaflarından ve vasatlaşma düzleminin sığlığından bıkmış durumda.
Önyargılardan, ideolojilerin tahakkümünden, kitle psikolojisinden, sübjektif ve acele hükümlerden yorulduk. Daha serinkanlı, daha hesaplı, daha “objektif” bir akla ihtiyaç duyduğumuzu düşünüyoruz.
Bu yüzden algoritmalara güveniyoruz. Bize en hızlı yolu, en doğru tercihi, en uygun seçeneği söylemelerini istiyoruz.

Keşke seçenekler bu kadar basit ve kolay olsaydı. Ama burada sessiz bir........

© Enpolitik