Öyle insanlar ki, yanımızda dururken yüzlerine bakmadık. Seslerini duymazdan geldik. Yalnızlıklarını görmezden geldik. Onlar oradayken “yok” muamelesi yaptık. Sanki hiç doğmamış, hiç mücadele etmemiş, hiç bedel ödememiş gibi davrandık.

Yaşarken sanki hiç var olmamışlar gibi unuttuğumuz öyle çok kıymetli insanlar var ki.

Öyle insanlar ki, yanımızda dururken yüzlerine bakmadık. Seslerini duymazdan geldik. Yalnızlıklarını görmezden geldik. Onlar oradayken “yok” muamelesi yaptık. Sanki hiç doğmamış, hiç mücadele etmemiş, hiç bedel ödememiş gibi davrandık.

O zaman hepimiz birden hatırlarız.

O zaman methiyeler dizeriz.

O zaman “ne büyük insandı”, “ne cesurdu”, “ne dik durdu” deriz.

O zaman fotoğraflarını paylaşırız, yazılarını alıntılarız, mezarlarının başında dualar........

© Elips Haber