Carlos Garaikoetxea, ikastolen taupada bizia
Oier Sanjurjo eta Nekane Artola
Nafarroako Ikastolen Elkarteko lehendakaria eta Euskal Herriko Ikastolen lehendakaria
Badira heriotzarekin itzaltzen ez diren ibilbideak, biografia bat baino zerbait handiagoaren parte direlako. Carlos Garaikoetxearena da horietako bat. Bere bizitza gure herriaren hurbileko historiarekin lotuta egon zen, baina baita —eta agian modu intimo eta iraunkorragoan— ikastoletan etorkizuna ereiteko lekua aurkitu zuten milaka familien historiarekin ere.
Gehienentzat, bere izena lehen mailako ardura instituzionalei lotuta geratuko da, une erabakigarrietan izan zuen rolari eta diktadura osteko lehen lehendakari izateari. Baina bada beste dimentsio bat, ez hain agerikoa eta sakonki gizatiarra, nor izan zen azaltzen duena: zauri goiztiar batek mugituta —euskararen eta euskal kontzientziaren galera— bere susperraldiarekin etenik gabe konprometitzea erabaki zuen gizonarena.
Konpromiso hori ez zen bulegoetan sortu, herriz herriko bideetan baizik. Hirurogeiko hamarkadaren amaieran, oraindik dena egiteke zegoenean eta zailtasunak ugariak zirenean, Garaikoetxea Nafarroan zehar ibili zen ikastola berrien sorrera bultzatzen. Konbikzio eta urgentzia nahasketa batekin egin zuen, jakinik irekitako gela bakoitza ahanzturaren aurkako garaipen txiki bat zela eta etorkizunerako hazi. Ikastola haiek, askotan familien eta hezitzaileen ahalegin ia heroikoak sostengaturik, ikastetxeak baino gehiago........
