TÜRKİYE Giyim Sanayicileri Derneği (TGSD) Müşterek Başkanları Toygar Narbay ve Ümit Özüren, son dönemlerde art arda 3 raporu kamuoyuyla paylaştı:

TGSD Strateji Yol Haritası

TGSD Uzgörü 2050 Sunumu

Toygar Narbay ve Ümit Özüren, 3 raporu özetleyen bir “Yeniden Sanayileşme Çağrısı” hazırladı. Narbay ve Özüren, öncelikle şu noktanın altını çizdi:

-          Bu, 50 yıldır ülkenin fabrikalarında alın teri döken, dünyanın dört kıtasına “Made in Türkiye” etiketi taşıyan, 846 bine yakın insanımıza ekmek olan bir sanayinin gördüğünü samimi paylaşma çabasıdır.

Hazırlanan çağrının teşvik talebi olmadığına işaret edildi:

-          Hazırlanan bu belge, teşvik talebi, üretim havzası kurulması, bir bölgenin serbest bölge ilan edilmesi, yurt dışı marka alımlarına finansman yöntemi önerilmesi ya da mevcut 86 devlet yardımına ilaveler yapılması isteği değildir.

TGSD Müşterek Toygar Başkanları Narbay (solda) ve Ümit Özüren, hazır giyim sektörünün rekabet gücünü yeniden artırmak için özel teşvik yerine "yeniden sanayileşme" odaklı bütüncül ekonomi ve sanayi politikası çağrısında bulundu.

Amacın “Bütüncül iddianın bileşenleri” olduğuna vurgu yapıldı:

-          Türkiye’nin yeni bir ekonomi ve sanayi politikasına ihtiyacı vardır.

Hazır giyimin rekabetçiliğini kaybetmiş, kabiliyetini bir anda yitirmiş bir sektör olmadığı vurgulandı:

-          Türkiye, 2015-2022 döneminde hazır giyim ihracatından istikrarla ortalama yüzde 3.5 pay aldı. 2021’de yüzde 3.7 ile dünyanın 6’ncı büyük hazır giyim ihracatçısı, 4’üncü büyük üreticisi olduk.

Aynı fabrikalar, aynı ustalar, aynı müşteri ilişkileriyle 2025’te bu payın 35 yıl sonra ilk kez yüzde 3’ün altına indiğine dikkat çekildi:

-           50 yılda inşa edilen rekabet gücü 3 yılda buharlaşmaz. Değişen sektör değil, sektörün içinde çalıştığı denklemdir. 2024 ve 2025’te hızla büyüyen dünya hazır giyim ihracatının içerisinde gerileyen tek büyük üretici maalesef Tük hazır giyim sanayi oldu.

Aynı kırılmanın ülkemizin ihracatının milli gelire oranında da görüldüğü irdelendi:

-          Mal ihracatının GSYH içindeki payı 2022’de yüzde 27’nin üzerinde iken 2025’te yüzde 17.5’e geriledi. 2022-2025 döneminde hazır giyim ve tekstilde 377 bin kişi işinden oldu, 9 bin 936 firma kapandı. Bazı büyük üreticiler Mısır’a gitti.

Orta Vadeli Program’da büyümenin sanayiden değil, hizmet ve tüketimden beklendiği üzerinde duruldu:

-          2028 yılında mal ihracatının milli gelirdeki payı yüzde 16.4 olarak hedefleniyor. 2022’de yüzde 27.1 olan bu oranın hedeflenmesi hiçbir kurumun tercihi değildir. Bu patikanın vardığı yerin adı bellidir: İstemeden de olsa, sanayisizleşmedir.

Avrupa’nın sanayisizleşme hatasının, tarihin en büyük iktisadi felaketlerinden biri olduğu anımsatıldı:

-          1970’lerin sonlarında Avrupa’da, “Düşük-orta teknolojiden çıkalım, yüksek teknoloji, markalaşma, inovasyon bizde kalsın. Düşük-orta teknoloji ithalatıyla enflasyon düşer, sanayi çalışanları hizmete geçer yüksek ücret ve düşük enflasyonla refah artar” planı benimsendi.

Neticede Avrupa’nın üretimi kaybetmesiyle geldiği noktanın altı çizildi:

-          Avrupa, bugünün........

© Ekonomim